Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

ΚΑΛΕΣΜΑ ΟΛΕΣ στις απεργιακές συγκεντρώσεις (του ΠΑΜΕ) την Πέμπτη 3 Δεκέμβρη





Μπλόκο στα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα, στους νέους φόρους,
στη μαύρη ζωή που μας οδηγούν.
Συμμετέχουμε δυναμικά και οργανωμένα στην προετοιμασία
και την επιτυχία της απεργίας της 3ης Δεκέμβρη.

Εργαζόμενες, άνεργες, αυτοαπασχολούμενες, γυναίκες της πόλης και της υπαίθρου, συνταξιούχες, νέες γυναίκες – μητέρες.

Ούτε ώρα χαμένη! Η ΕΕ, η κυβέρνηση, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι δεν πρόκειται να σταματήσουν. Θέλουν να πάρουν πίσω ότι δικαίωμα, όποια κατάκτηση είχαμε αποσπάσει με αγώνες χρόνων και χρόνων.
Δε θα σταματήσουν αν δε διαλύσουν ότι έχει απομείνει από τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης.

Μόνιμο στόχο έχουν:
Ακόμα πιο υποβαθμισμένες συντάξεις – ξεροκόμματα, αφού και μικρότερες συντάξεις παίρνουμε, λόγω μικρότερων μισθών ή λιγότερων χρόνων δουλειάς, λόγω της ανεργίας και των υποχρεώσεων που μας ανάγκαζαν να διακόπτουμε την εργασία μας για μεγάλα διαστήματα. 
Ακόμα πιο υποβαθμισμένες υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας ώστε να ακριβοπληρώνουμε γιατρούς, εξετάσεις, φάρμακα και «κόψιμο» προληπτικών εξετάσεων.
Δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα, αφού η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, εν ονόματι της «ισότητας» στα 67 χρόνια και βάλε εκεί μας οδηγεί.
Οι νέοι εργαζόμενοι, τα παιδιά μας να ζήσουν με πολύ χειρότερους όρους.

Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε!


Δεν πρέπει να συμβιβαστούμε με την ανεργία, τη μισοανασφάλιστη δουλειά, με τη δουλειά 5 μήνες το χρόνο, με την κατάργηση των ΒΑΕ, με τις απολύσεις εγκύων γυναικών.
Θα δεχτούμε να είμαστε τα «υποζύγια», να φορτώνονται στις πλάτες μας νέοι φόροι (ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ), αυξήσεις στο φως, στο νερό, στα εισιτήρια των ΜΜΜ, να μας πετάξουν έξω από τα σπίτια μας που ματώνουμε να τα ξεπληρώσουμε και την ίδια ώρα να χαρίζονται πρόστιμα και χρέη εκατομμυρίων στους μεγαλοεπιχειρηματίες;
Αρνούμαστε να «τσιμπάμε» στα διάφορα προγράμματα απασχόλησης της ΕΕ, που απευθύνονται ιδιαίτερα σε μας τις γυναίκες, την τσάμπα δουλειά, χωρίς άδειες μητρότητας, με ακανόνιστα ωράρια και απάνθρωπες συνθήκες εργασίας.
Εμείς έχουμε τη δύναμη. Μπορούμε να σταματήσουμε αυτό τον κατήφορο.
Δεν είμαστε διατεθειμένες να ματώνουμε εμείς και οι οικογένειές μας για να αυγατίζουν τα κέρδη τους οι μεγαλοεργοδότες, οι ασφαλιστικές εταιρείες, τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και νοσοκομεία.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ 
ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Καμιά μόνη της! Στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει, απαντάμε με πόλεμο!
Μέσα από τους Συλλόγους και τις Ομάδες της  ΟΓΕ σε συμμαχία με το εργατικό λαϊκό κίνημα, το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ, με αγωνιστική δράση και λαϊκή αλληλεγγύη μπορούμε να επιβάλουμε το δίκιο μας, να διεκδικήσουμε την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.
Το χρωστάμε σε μας και στα παιδιά μας.


Αθήνα, 26/11/2015
Το Γραφείο Τύπου
της ΟΓΕ

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Για την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της βίας εναντίων των γυναικών

 25 Νοέμβρη – ο ΟΗΕ ανακηρύσσει αυτή την ημέρα ως Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της βίας ενάντια στις γυναίκες.
Πρωτοπόροι στην «αξιοποίηση» αυτής της ημέρας, η ΕΕ, οι κυβερνήσεις διαχρονικά, η Τοπική Διοίκηση αλλά και η εκκλησία, οι ΜΚΟ και γυναικείες οργανώσεις, που δείχνουν το υποκριτικό ενδιαφέρον τους και εκφράζουν την «ανησυχία» τους για τη βία κατά των γυναικών και κυρίως για μια πλευρά της, τη «φυλετική».
Σιωπούν για την καθημερινή βία που υφίστανται οι εργαζόμενες, οι άνεργες, οι αυτοαπασχολούμενες, οι γυναίκες της υπαίθρου, οι νέες γυναίκες – μητέρες, που δεν είναι άλλη από τη φτώχεια, την ανεργία. Είναι τυχαίο ότι με βάση τα στοιχεία του ΚΕΘΙ 7 στις 10 γυναίκες που απευθύνονται στις δομές προστασίας είναι άνεργες με παιδιά;
Η ΟΓΕ διαχρονικά αναδεικνύει τη βία που υφίστανται οι γυναίκες από τις λαϊκές οικογένειες με τη μείωση μισθών και συντάξεων, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, όπως οι 5 μήνες δουλειά χωρίς εργασιακά δικαιώματα, η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, τα κομμένα ρεύματα, οι πλειστηριασμοί, η εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Παιδείας, η περικοπή επιδομάτων και των όποιων κοινωνικών παροχών όπως η κατάργηση του επιδόματος τοκετού.
Βία είναι και ο ξεκληρισμός των προσφύγων, το θαλασσοπνίξιμο των μεταναστών και των παιδιών τους στο Αιγαίο, οι άθλιες συνθήκες στους καταυλισμούς που στοιβάζονται οι πρόσφυγες. Ανάμεσα σ’ αυτούς χιλιάδες γυναίκες, άλλες έγκυες, άλλες με τα μωρά στην αγκαλιά, άλλες που γεννάνε μέσα στα δουλεμπορικά σαπιοκάραβα αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο γι αυτές και τα παιδιά τους, εκατοντάδες ασυνόδευτα παιδιά και έφηβοι. Καλούνται να επιβιώσουν κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, χωρίς μέτρα προστασίας και μέριμνας, τη στιγμή που διατρέχουν κίνδυνο για την ασφάλειά τους και από τα κυκλώματα δουλεμπορίας και σωματεμπορίας. Δεν είναι τυχαία τα στοιχεία που δημοσιεύονται για την αύξηση του αριθμού των γυναικών και των παιδιών που έχουν πέσει θύματα trafficking τα τελευταία χρόνια.
Αυτή η πλευρά της βίας, που οι γυναίκες των εργατικών λαϊκών οικογενειών τη ζουν στο έπακρο δεν έπεσε από τον ουρανό. Έχει συγκεκριμένες οικονομικές και κοινωνικές αιτίες: το εκμεταλλευτικό σύστημα, τους ανταγωνισμούς των επιχειρηματικών ομίλων και τη δίψα τους για όλο και περισσότερα κέρδη που προϋποθέτουν τη θυσία των αναγκών και των δικαιωμάτων των γυναικών.

Η βία σε όλες τις εκφάνσεις της δεν είναι φαινόμενο που εντοπίστηκε σήμερα, έχει τις ρίζες του στις ταξικές εκμεταλλευτικές κοινωνίες και θα υπάρχει όσο υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όσο θα εντείνεται η βαρβαρότητα τόσο και θα έχουμε εντονότερα κρούσματα βίας.
Η ΟΓΕ, το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, καλεί κάθε γυναίκα της εργατικής λαϊκής οικογένειας να διεκδικήσει μόνιμη και σταθερή δουλειά με αξιοπρεπή μισθό και μεροκάματο αλλά και κρατική προστασία της μητρότητας, με άδειες, επιδόματα. Δεν είναι λύση και διέξοδος τα επιχειρηματικά προγράμματα για τις γυναίκες, ο εθελοντισμός και η δια βίου μάθηση.
Οι υπάρχουσες δομές και υπηρεσίες για τις κακοποιημένες γυναίκες λειτουργούν με ευρωπαϊκά προγράμματα, με ημερομηνία λήξης και με εργαζόμενες με συμβάσεις, απλήρωτες. Η ΟΓΕ εντάσσει στις διεκδικήσεις της την άμεση και πλήρη στελέχωση και κρατική χρηματοδότηση των ξενώνων για κακοποιημένες γυναίκες που λειτουργούν σε Δήμους. Ταυτόχρονα παλεύουμε για μέτρα στήριξης των άνεργων γυναικών, των γυναικών από μονογονεϊκές και πολύτεκνες οικογένειες, για να μπορέσουν οι γυναίκες να σταθούν με αξιοπρέπεια στα πόδια τους και να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.
Εμείς οι γυναίκες της ΟΓΕ λέμε ότι η ζωή αυτή, με αποδοχή της βίας ή του συμβιβασμού στα όρια της εξαθλίωσης, δεν αξίζει σε καμιά γυναίκα. Μπορούμε, έχουμε τη δύναμη να ορθώσουμε το ανάστημα μας, να δώσουμε τη δική μας αγωνιστική απάντηση για ουσιαστικά και άμεσα μέτρα ανακούφισης των γυναικών, για κάθε πρόβλημα που τις βασανίζει, στη προοπτική πλήρους ικανοποίησης των αναγκών τους!


Το Γραφείο Τύπου
της ΟΓΕ

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ!!!


Δε θα αφήσουμε καμιά γυναίκα, κανένα λαϊκό νοικοκυριό στα νύχια των τραπεζιτών! Υψώνουμε το δικό μας τείχος: της λαϊκής οργάνωσης και αλληλεγγύης. Και το νέο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα μας βρει στο δρόμο του αγώνα, σε κάθε επιχείρηση, σε κάθε γειτονιά ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, όχι μόνο στις 19 Νοέμβρη που ψηφίζεται στην ολομέλεια της Βουλής με τη διαδικασία του «κατεπείγοντος». 

Μέσω των διατάξεών του θα σφίξει τη θηλιά των πλειστηριασμών γύρω από την πρώτη κατοικία των λαϊκών οικογενειών. Εντείνουν τους εκβιασμούς και τις απειλές απέναντι στα χρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά. Θα μας αναγκάσουν να κόψουμε ακόμη και από το φαΐ το δικό μας και των παιδιών μας προκειμένου να ανταποκριθούμε στις «υποχρεώσεις» απέναντι στις τράπεζες και τους μεγαλομετόχους τους. Αυτοί που ήδη έχουν ξεκινήσει να μας κόβουν το ρεύμα από τα σπίτια μας!
Αυτοί που αρπάζουν το φαΐ απ’ το τραπέζι, κηρύχνουν τη λιτότητα.

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της σε όλη τη χώρα καλούν σε αγωνιστικό ξεσηκωμό τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών. Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας! 

Αυτές τις δύσκολες ώρες, η λαϊκή οικογένεια χρειάζεται ένα γερό αποκούμπι: ΕΙΝΑΙ Η ΛΑΪΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, μέσα από τα εργατικά και συνταξιουχικά σωματεία, τους συλλόγους γυναικών της ΟΓΕ, τις επιτροπές ανέργων, τις επιτροπές και συλλόγους αυτοαπασχολούμενων. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΟΓΕ, που δε παζαρεύει τα λαϊκά συμφέροντα και συγκρούεται με τα μονοπώλια, την ΕΕ  και τις κυβερνήσεις τους. 

Σε κάθε χώρο δουλειάς και γειτονιά, όλες και όλοι σαν μια γροθιά να μην αφήσουμε κανένα λαϊκό σπίτι απροστάτευτο απέναντι στους πλειστηριασμούς, σε διακοπές ρεύματος, στις ελλείψεις σε γιατρούς, σε φάρμακα, σε φαγητό. 

Έλα σε επαφή με την ΟΓΕ και τη Λαϊκή Επιτροπή στη γειτονιά σου.

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

28η Οκτωβρίου .Αγωνιστική Παρέμβαση της Λαϊκής Επιτροπής Μενεμένης .

28η Οκτωβρίου. Αγωνιστική Παρέμβαση της Λαϊκής Επιτροπής Μενεμένης  .


Μέλη της Λαϊκής Επιτροπής Μενεμένης  με παρέμβαση τους στο τέλος της παρέλασης, με πανό και συνθήματα , κάλεσαν τα λαϊκά στρώματα της περιοχής σε οργανωμένο αγώνα μπροστά στην νέα αντεργατική - αντιλαϊκή  λαίλαπα νέων μέτρων και σε μαζική συμμετοχή στην Απεργία και το Απεργιακό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ  στις 12 του Νοέμβρη .

 Σε ανακοίνωση της η Λαϊκή Επιτροπή αναφέρει :

Η Λαϊκή Επιτροπή Μενεμένης  δεν συμμετέχει στην φιέστα που διοργανώνει ο Δήμος για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου.
Οι δήμοι σήμερα ,η τοπική διοίκηση πλέον και όχι αυτοδιοίκηση, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του μηχανισμού επιβολής των αντιλαϊκών -αντεργατικών μέτρων της ΕΕ και της Κυβέρνησης .
 Παρέδωσαν τα αποθεματικά για την αποπληρωμή μνημονιακών υποχρεώσεων
Αποδέχτηκαν την υποχρηματοδότηση και δεν διεκδίκησαν την καταβολή όλων των παράνομα παρακρατημένων πόρων της τοπικής αυτοδιοίκησης .
Εχουν μετατραπεί σε μηχανισμούς είσπραξης φόρων και τελών ,με τροφεία σε παιδικούς σταθμούς και εμπορευματοποίηση του Αθλητισμού και του πολιτισμού.
Δεν διεκδικούν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ,αλλά συντελούν στην ελαστικότητα της εργασίας με απασχόληση κακοπληρωμένων και χωρίς δικαιώματα εργαζομένων στα 5μηνα.
  Η τοπική δημοτική αρχή ,με επικεφαλής τον δήμαρχο και πρόεδρο της Περιφερειακής ένωσης δήμων κεντρικής Μακεδονίας (ΚΕΠΔΕΚ)  στο όνομα της "καλής διαχείρισης" πρωτοστατεί  στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 Το έπος του Αλβανικού Μετώπου ,η τιμημένη μας Εθνική Αντίσταση ,η μεγάλη νίκη των λαών και η συντριβή του Φασισμού - Ναζισμού πρέπει να αποτελούν φωτεινά παραδείγματα για τους σημερινούς αγώνες του λαού μας .
 Η Λαϊκή επιτροπή  καλεί την Νεολαία ,τους εργαζόμενους ,τους άνεργους ,τους χαμηλοσυνταξιούχους της Μενεμένης σε  αγωνιστική ετοιμότητα μπροστά στην νέα λαίλαπα αντιλαϊκών μέτρων που έρχεται να γκρεμίσει ότι απόμεινε στο Ασφαλιστικό ,στο εργασιακό , στην υγεία ,στην παιδεία και να ανοίξει τον δρόμο για κατασχέσεις πρώτης κατοικίας βυθίζοντας ακόμα περισσότερο στην ανέχεια τα λαϊκά στρώματα προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου.

Οργάνωση παντού !  Στα σωματεία ,στην Λαϊκή Επιτροπή !
Για να βάλουμε φραγμό στα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα και να περάσουμε στην αντεπίθεση.
Για να πάρουμε την Ζωή και την αξιοπρέπεια μας πίσω !

                            Δίνουμε  ένα πρώτο Αγωνιστικό ραντεβού  στο
              
ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ  του Π.Α.ΜΕ
             Την ΠΕΜΠΤΗ  12 ΝΟΕΜΒΡΗ  10:30 πμ
                        Στο άγαλμα Βενιζέλου
.


Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

1η ΜΑΗ 2015



Αυτοί που μας παίρνουν το ψωμί απ’ το τραπέζι μας λένε να βγούμε στους αγρούς και να μαζέψουμε λουλούδια για τ’ ανοιξιάτικα στεφάνια μας.
Εμείς θα πάρουμε μια αγκαλιά γαρίφαλα για τους τάφους τους σκοτωμένων μας και θα δώσουμε όρκο στη μνήμη τους πως θα πάρουμε τη θέση τους στον αγώνα μέχρι να ανατρέψουμε τους δυνάστες μας.

«Γλυκέ μου εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.
Γιέ μου, στις φλέβες ολουνών, έμπα βαθιά και ζήσε.

Δες, πλάγι μας περνούν πολλοί, περνούν καβαλλαραίοι,
Όλοι στητοί και δυνατοί και σαν κ’ εσένα ωραίοι.

Ανάθεμά τους, γιόκα μου, θωρώ σε αναστημένο,
Το θώρι σου στο θώρι τους μυριοζωγραφισμένο.

Και γω η φτωχή και γω η λιγνή, μεγάλη μέσα σ’ όλους,
Με τα μεγάλα νύχια μου κόβω τη γη σε σβώλους.

Και τους πετάω κατάμουτρα στους λύκους και στ’ αγρίμια
Που μου καναν της όψης σου το κρούσταλλο συντρίμμια.

Κι ακολουθάς και συ νεκρός, κι ο κόμπος του λυγμού μας
δένεται κόμπος του σκοινιού για το λαιμό του οχτρού μας.

Κι ως το θελες (ως το λεγες τα βράδια με το λύχνο)
ασκώνω το σκεβρό κορμί και τη γροθιά μου δείχνω.

Κα αντίς τ’ άφταιγα στήθια μου να γδέρνω, δες, βαδίζω
και πίσω από τα δάκρυα μου τον ήλιο αντικρίζω.

Γιέ μου στ’ αδέρφια σου τραβώ και σμίγω την οργή μου,
σου πήρα το ντουφέκι σου· κοιμήσου, εσύ, πουλί μου.»

Το 1884, στο συνέδριό της η νεοσύστατη, τότε, Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας αποφάσισε ότι η 1η Μάη του 1886 θα είναι ημέρα ενός εκτεταμένου απεργιακού αγώνα των εργατών, με σκοπό την καθιέρωση του Οχτάωρου. Την απόφαση αυτή, στη συνέχεια, την πήρε στα χέρια της η ίδια η εργατική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών και την έκανε πράξη. Όσο, δε, πλησίαζε η εν λόγω ημερομηνία, τόσο περισσότερο ζούσαν οι Αμερικανοί εργάτες τον πυρετό της μάχης. Είχαν δημιουργήσει, μάλιστα, κι ένα τραγούδι για το Οχτάωρο, το οποίο έλεγε:

«Σκοπεύουμε ν' αλλάξουμε τα πράγματα.
Όχι πια να μοχθούμε απ' τα χαράματα.
Ίσα - ίσα μόνο για να ζούμε,
Να μην έχουμε ποτέ μια ώρα για να σκεφτούμε.
Θέλουμε να νιώσουμε τον ήλιο,
Θέλουμε να μυρίσουμε τ' άνθη
Είμαστε σίγουροι πως είναι θέλημα θεού
Και τ' αποφασίσαμε να έχουμε οχτάωρο.
Καλούμε τις δυνάμεις από
Ναυπηγεία κι εργοστάσια:
Οχτώ ώρες για εργασία, οχτώ ώρες για ανάπαυση
κι οχτώ ώρες για ό,τι θέλουμε»

Στην πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886, στις ΗΠΑ, γύρω στο μισό εκατομμύριο εργάτες παράτησαν τη δουλειά τους και συνενώθηκαν στους δρόμους του αγώνα. Σημαντικές απεργίες και διαδηλώσεις έγιναν στις περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις, αλλά και στις μικρές πόλεις και κωμοπόλεις. Επίκεντρο, όμως, του αγώνα αναδείχτηκε το Σικάγο, με 90.000 διαδηλωτές στους δρόμους
Η πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 είχε ως αποτέλεσμα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να μειώσουν το χρόνο εργασία τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες. Σε πολλές, επίσης, περιοχές, κερδήθηκε η ημιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία.
Στις 20 Ιουλίου 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς πήρε την εξής απόφαση: «Θα οργανωθεί μια μεγάλη διεθνής εκδήλωση για μια καθορισμένη ημερομηνία, με τέτοιο τρόπο, ώστε οι εργάτες σε όλες τις χώρες και σε όλες τις πόλεις ν' απευθύνουν ταυτόχρονα μια συγκεκριμένη μέρα, προς τις δημόσιες αρχές, ένα αίτημα για να καθοριστεί η εργάσιμη μέρα σε οκτώ ώρες και να τεθούν σε ισχύ οι άλλες αποφάσεις του Διεθνούς Συνεδρίου του Παρισιού.
Ενόψει του ότι μια τέτοια εκδήλωση έχει ήδη αποφασιστεί από την Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας στο συνέδριό της, το Δεκέμβρη του 1888 στο Σεντ Λούις για την 1η του Μάη 1890, η μέρα αυτή γίνεται δεκτή σαν η μέρα για τη διεθνή εκδήλωση. Οι εργάτες των διαφόρων χωρών θα πρέπει να οργανώσουν την εκδήλωση με τρόπο ανάλογο προς τις συνθήκες της χώρας τους».
Έτσι η 1η Μάη του 1886 αποφασίστηκε να καθιερωθεί ως η Εργατική Πρωτομαγιά.

Η δεύτερη αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά ήταν το 1891 στο Φουρμί της Βόρειας Γαλλίας, ανάμεσα στους υφαντουργούς που αιματοκυλίστηκαν πρωταγωνιστούν νέες κοπέλες και παιδιά.
Στο Φουρμί είχε οργανωθεί εκ των προτέρων μια στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των πιθανών απεργών. Από το πρωί, όταν οι εργάτες συγκεντρώθηκαν μπροστά στο υφαντουργείο «Το Απαράμιλλο», για να παρακινήσουν αυτούς που βρίσκονταν μέσα να ενωθούν μαζί τους στη διαδήλωση, μια ομάδα στρατιωτών υπό τις διαταγές ενός υπολοχαγού συνέλαβε πολλούς άντρες. Η οργή των εργατών άρχισε να φουντώνει. Το απόγευμα, η οργή αυτή εκφράστηκε σε διαδήλωση...
Τα πυρρόξανθα μαλλιά πέταξαν...
«Μια εικοσάχρονη νεαρή κοπέλα, η Μαρί Μπολντό, βάδιζε επικεφαλής της πορείας, κρατώντας ένα κλαδί με λευκάνθεμα. Πυρ!
Καθώς οι σφαίρες τη βρήκαν στο πρόσωπο, τα μαλλιά της Μαρί κυριολεκτικά αποκολλήθηκαν από το κεφάλι της, τα μακριά πυρρόξανθα μαλλιά της πετούσαν στον αέρα μαζί με τα λευκάνθεμα κάτω από το όμορφο φως του ήλιου του Βορρά και τα μαλλιά της δε βρέθηκαν ποτέ. Το μόνο που βρέθηκε στη γωνιά του πεζοδρομίου ήταν κομμάτια από μυαλά και οστά...».

Ο πρώτος γιορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα έγινε στις 2 Μάη του 1893 στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Οργανωτής του γιορτασμού ήταν ο ιδρυτής του «Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου» Σταύρος Καλέργης.
οι συγκεντρωμένοι υπόγραψαν ψήφισμα, στο οποίο, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζονταν τα παρακάτω αιτήματα: κυριακάτικη αργία, οκτάωρο και ταμεία αλληλοβοήθειας.
Την επόμενη χρονιά, 1894, η Πρωτομαγιά γιορτάζεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο από όλους τους σοσιαλιστικούς ομίλους. Στο ψήφισμα εκείνης της συγκέντρωσης περιλαμβάνονται τρία αιτήματα, πρωτοποριακά για την εποχή τους, με τεράστια σημασία όμως για τους εργάτες που «διεξήγαγαν απεγνωσμένο με το θάνατο αγώνα» στους χώρους δουλειάς. Τρία αιτήματα που κατακτήθηκαν λίγες δεκαετίες μετά και αφού μεσολάβησαν σκληροί αγώνες.
«Συνελθόντες σήμερον την 1ην Μάη, αποφασίζομεν και ψηφίζομεν:
α. Την Κυριακήν να κλείνονται τα καταστήματα καθ' όλην την ημέραν και οι εργάται να αναπαύονται.
β. Οι εργάται να εργάζονται επί 8 ώρας την ημέραν και να απαγορευθεί η εργασία εις τους ανηλίκους.
γ. Να απονέμεται σύνταξις εις τους εργάτας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς συντήρηση εαυτών και της οικογενείας των».

Η πρώτη ματωμένη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα ήταν αυτή του 1924. Η συγκέντρωση διοργανώθηκε από το Εργατικό Κέντρο Αθήνας στην πλατεία Κοτζιά και πραγματοποιήθηκε παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης Παπαναστασίου. Η συγκέντρωση διαλύθηκε βίαια με συνέπεια να χάσει τη ζωή του ο εργάτης Σωτήρης Παρασκευαΐδης και δεκάδες άλλοι να τραυματιστούν.
Το 1935, στην Ελλάδα, παρουσιάζεται σοβαρή ανάπτυξη του απεργιακού κινήματος που συνοδεύεται από παλλαϊκά συλλαλητήρια. Τις 200.000 φτάνουν οι απεργοί εργάτες μέχρι τον Οκτώβρη του χρόνου εκείνου, χωρίς να υπολογίζονται οι μήνες Μάρτης - Απρίλης. Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτών των αγώνων, που αγκαλιάζουν όλα σχεδόν τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, είναι η αποφασιστικότητα και το πείσμα των εργαζόμενων μαζών, που φτάνουν ακόμη και σε ανοιχτή σύγκρουση με τους εργοδότες και την αστυνομία. Το 1935 σημαδεύεται επίσης με το ματοκύλισμα δεκάδων εργατών και αγροτών.
Στους πρώτους μήνες του '36, το απεργιακό κίνημα της εργατικής τάξης αλλά και των μεσαίων στρωμάτων σημείωσε πρωτοφανή άνοδο απ’ άκρη σ’ άκρη της Ελλάδας. Μόνο στο τρίμηνο Γενάρη - Μάρτη απέργησαν πάνω από 200 χιλιάδες εργάτες. Στο ίδιο χρονικό διάστημα οι αγρότες μιας σειράς επαρχιών συγκροτούσαν συλλαλητήρια, ενώ οι επαγγελματίες των πόλεων κατέβαιναν σε απεργίες. Σ’ αυτές τις παλλαϊκές κινητοποιήσεις το «παρών» έδωσε και η σπουδάζουσα νεολαία. Ολόκληρο το πρώτο δεκαήμερο του Μάρτη, οι φοιτητές των πανεπιστημίων και όλων των άλλων σχολών βρίσκονταν σε απεργία, απαιτώντας πανεπιστημιακές και γενικότερα δημοκρατικές ελευθερίες.
Τη μεγάλη άνοδο των εργατικών και λαϊκών αγώνων φανερώνει και η αντίδραση των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους.

Τετάρτη 29 Απρίλη 1936. Δώδεκα χιλιάδες καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης - εκ των οποίων περίπου το 70% γυναίκες – αυτή τη μέρα δεν πιάνουν δουλειά αλλά κατεβαίνουν σε απεργία, ύστερα από απόφαση του συνδικαλιστικού τους φορέα, της Πανελλήνιας Καπνεργατικής Ομοσπονδίας (ΠΚΟ). Κυριότερο αίτημά τους έχουν την αύξηση των ημερομισθίων στις 120 - 135 δραχμές με την εφαρμογή της σύμβασης του 19248. Η απεργία ξεκινάει από τις 9.30 το πρωί. Τα καπνομάγαζα κλείνουν και οι απεργοί κατευθύνονται αρχικά στα γραφεία της Ομοσπονδίας και στη συνέχεια στον κινηματογράφο «Πάνθεον», όπου έχουν συγκέντρωση, για να συζητήσουν και να αποφασίσουν τα μέτρα που πρέπει να λάβουν για την περιφρούρηση του αγώνα τους. Έξω από τον κινηματογράφο, η αστυνομία με ισχυρές δυνάμεις δείχνει τα δόντια της.
Οι απεργοί αγνοούν την προκλητική αστυνομική παρουσία, εκλέγουν Κεντρική Επιτροπή Αγώνα και στις 12.30 το μεσημέρι η Επιτροπή κάνει παράσταση στον γενικό Διοικητή Μακεδονίας Κ. Πάλλη με το υπόμνημα των αιτημάτων των καπνεργατών. Την ίδια μέρα ξεσπά η απεργία στον Βόλο και τις Σέρρες. Πολύ γρήγορα, η απεργία επεκτείνεται και στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Την Πέμπτη 30 Απρίλη στην απεργία κατεβαίνουν τα Σωματεία καπνεργατών στην Καβάλα και στη Δράμα.
Το Σάββατο 2 Μάη θα προστεθούν τα Σωματεία Αγρινίου, Κομοτηνής, Σάμου, Σιδηροκάστρου, Προσοτσάνης, Νιγρίτας, Ξάνθης, Λαγκαδά, Σιάτιστας, Καρδίτσας, Πειραιά κ.ά.
Την Τρίτη 5 Μάη - 7η μέρα της απεργίας, κατεβαίνουν σε συμπαράσταση στη Θεσσαλονίκη οι κλωστοϋφαντουργοί, οι χαρτεργάτες, οι τσαγκαράδες και οι λαστιχάδες.
Στις 6 Μάη το μεσημέρι μέλη φασιστικών οργανώσεων τους οποίους χρησιμοποιεί το κράτος πυροβολούν και τραυματίζουν τον καπνεργάτη Κώστα Σαμιώτη 20 χρονών.

Την επομένη, 7 Μάη, το Ενωτικό Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης καλεί την εργατική τάξη σε επιφυλακή για 24ωρη απεργία συμπαράστασης. Εν τω μεταξύ, η εργατική τάξη της Ελλάδας συμπαραστέκεται στους απεργούς. Οι πιο μαζικές ομοσπονδίες του Ηλεκτρισμού, Δέρματος, Οικοδόμων, Επισιτισμού, Ιματισμού, Κουρέων, Αρτεργατών, Φυματικών, το Ενωτικό Εργατικό Κέντρο Αθήνας, με τηλεγραφήματά τους προς τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας τονίζουν ότι αν δε λυθούν τα δίκαια αιτήματα των Καπνεργατών, των τσαγκαράδων και υφαντουργών και σε περίπτωση που εφαρμοστούν τα τρομοκρατικά μέτρα που εξαγγέλθηκαν, η εργατιά όλης της χώρας θα κατέβει σε πανελλαδική απεργία.
Στις 8 Μάη, λίγο πριν το μεσημέρι, εφτά χιλιάδες απεργοί της Θεσσαλονίκης κατευθύνθηκαν προς τη γενική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος, για να απαιτήσουν την άμεση επίλυση των αιτημάτων τους. Δυνάμεις έφιππης και πεζής χωροφυλακής προσπάθησαν να τους σταματήσουν, χωρίς όμως να το πετύχουν. Τότε άρχισαν να πυροβολούν κατά του άοπλου πλήθους, που ύστερα από το πρώτο σοκ ανασύνταξε τις δυνάμεις του κι άρχισε να στήνει οδοφράγματα. Την ίδια ώρα, άλλη διαδήλωση από τρεις χιλιάδες περίπου εργάτες, που κατευθυνόταν επίσης προς το διοικητήριο, δέχτηκε κι αυτή επίθεση από τους χωροφύλακες. Οι εργάτες κατάφεραν να σπάσουν τις ζώνες των χωροφυλάκων και να ενωθούν με τους συναδέλφους τους στα οδοφράγματα.
Μέσα σε λίγη ώρα τα νέα είχαν φτάσει σε κάθε σημείο της πόλης κι ο κόσμος κατέβαινε από τις συνοικίες προς το κέντρο για να βοηθήσει τους αγωνιζόμενους εργάτες. Οι αρχές τρομοκρατήθηκαν. Ο Διοικητής της φρουράς Θεσσαλονίκης έδωσε διαταγή στο στρατό να χτυπήσει τους διαδηλωτές αλλά οι φαντάροι δεν υπάκουσαν. Τρεισήμισι ώρες κράτησαν οι οδομαχίες και τελικά οι διαδηλωτές υποχώρησαν. Πολλοί εργάτες είχαν τραυματιστεί αλλά η αγανάκτηση το λαού ήταν στο κατακόρυφο. Το βράδυ, πολλά σωματεία της Θεσσαλονίκης (αυτοκινητιστές, λιμενεργάτες, οικοδόμοι, τροχιοδρομικοί κ.ά.) κήρυξαν απεργία. Η κυβέρνηση σε απάντηση προχώρησε στην έκδοση διατάγματος επιστράτευσης των τροχιοδρομικών και των σιδηροδρομικών και διέταξε το Γ΄ Σώμα Στρατού να λάβει εξαιρετικά μέτρα προς εξασφάλιση της τάξης.
Την επομένη, 9 Μαΐου, η απεργία στη συμπρωτεύουσα είχε γενικευτεί. Μαζί με τους εργάτες κατέβηκαν σε απεργία διαμαρτυρίας και οι επαγγελματίες, οι βιοτέχνες και οι φοιτητές. Έτσι οι χωροφύλακες από νωρίς το πρωί άρχισαν τις επιθέσεις εναντίον εργατικών συγκεντρώσεων. Η πρώτη σοβαρή σύγκρουση έγινε μεταξύ χωροφυλακής και απεργών αυτοκινητιστών στην οδό Εγνατίας. Οι χωροφύλακες χτύπησαν στο ψαχνό και σε λίγο έπεσε ο πρώτος νεκρός απεργός: ήταν ο αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης.
 «Το πλακόστρωτο και οι γύρω δρόμοι βάφονται με αίμα. Παντού ακούγονται αγκομαχητά των πληγωμένων και οι κατάρες του πλήθους ενάντια στους φονιάδες. Γίνεται διαδήλωση με το νεκρό εργάτη πάνω σε μια πόρτα μπροστά προς το Διοικητήριο, από το οποίο απουσιάζει ο Διοικητής, όχι, όμως και οι χωροφύλακες που το φυλάνε πάνοπλοι. Την ίδια ώρα οι καμπάνες σε όλες τις συνοικίες κτυπάν συναγερμό, ο λαός ξεχύνεται στους δρόμους και κατηφορίζει προς το Κέντρο. Πορείες με υψωμένες τις γροθιές ενώνονται με τους απεργούς, ενώ κόκκινα λάβαρα βαμμένα από το αίμα των δολοφονημένων εργατών ανεμίζουν.»
Μέσα στους πρώτους νεκρούς και η Αναστασία Καρανικόλα.
Οι μαζικές δολοφονίες διαδηλωτών αντί να κάμψουν τη λαϊκή αντίσταση, τη θεριεύουν προκαλώντας νέα κύματα οργής και αγανάκτησης. Όλη η πόλη έχει ξεσηκωθεί ενώ οι στρατιώτες παραβαίνουν τις διαταγές, αρνούνται να σηκώσουν όπλο κατά του λαού και συγκρούονται με τους χωροφύλακες.
Η βάρβαρη δολοφονική επίθεση εναντίον του λαού της Θεσσαλονίκης προκάλεσε έκρηξη κι απεργιακές κινητοποιήσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 1944
Τέτοια μέρα δεν ξανάζησε η Καισαριανή... Γεμάτη θάνατο... Γεμάτη περηφάνια...

«...Οι άντρες βγάζανε στο πέρασμά τους τα καπέλα, οι γυναίκες τρέχανε και κουβαλούσανε λουλούδια κι όλοι ήταν θαρρείς σαν υπνωτισμένοι απάνω από τις σταγόνες το αίμα τους, που 'τρεχε κι έπηζε κι η γης δεν το έπινε και γινότανε αυλάκια... Μέσα στο χώρο της εκτέλεσης, οι εργάτες του δήμου κουβάλησαν από το δίπλα χωράφι με φτυάρια πολύ χώμα για να ρουφήξει το αίμα...».
Και ήτανε μουντή, λένε, εκείνη η Πρωτομαγιά...
Σαν να θρηνούσε ο ουρανός το θάνατο των 200 παλικαριών...
Ο δρόμος από το Χαϊδάρι μέχρι την Καισαριανή γέμισε ρούχα, σημειώματα, περηφάνια και πατριωτισμό. Κανείς δε λύγισε. Κανείς δε ζήτησε να του χαριστεί η ζωή. Μόνο εκδίκηση ζητούσαν και αγώνα για τη λευτεριά. Άλλωστε, η ζωή κατακτάται, δε χαρίζεται...
Στην πρώτη γραμμή ο Ναπολέων Σουκατζίδης, ο κομμουνιστής, ο οποίος μπορούσε να ζήσει και να πάει άλλος στο εκτελεστικό απόσπασμα στη θέση του, απέδειξε το μεγαλείο του, λέγοντας ΟΧΙ...
Τα σημειώματα γράφτηκαν με αίμα, πάνω σε κομμάτια από ύφασμα και ρίχτηκαν στο δρόμο. Παράκληση στους περαστικούς, να γίνουν αγγελιοφόροι θανάτου, στις οικογένειες των ηρώων. Σημειώματα, ελπίδα για το μέλλον. Δεσμευτικά για τη συνέχιση του αγώνα μέχρι τη λευτεριά.
Δέκα φορτηγά χρειάστηκαν, να μεταφέρουν τους διακόσιους, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Η είδηση για την εκτέλεση διαδόθηκε σαν αστραπή. Πλήθος κόσμου μαζεύτηκε κι έψαχνε αν είναι κάποιος δικός του στα καμιόνια του θανάτου.
Και έφτασαν στον τόπο της θυσίας. Ανά εικοσάδες γίνονταν οι εκτελέσεις. Δέκα φορές. Κι ο τοίχος της Καισαριανής κόκκινος. Το αίμα ζεστό κι υπάλληλοι του δήμου, να προσπαθούν να το μαζέψουν. Οι μελλοθάνατοι ‘βαζαν τους νεκρούς στα φορτηγά. Πολλοί δεν πέθαναν αμέσως. Ξεψύχησαν στο δρόμο. Ηρωικές και οι τελευταίες τους λέξεις.
Κατάρες κι αναθέματα αντηχούσαν στην Καισαριανή. Θρήνος και οδυρμός ζωγράφιζαν εκείνη τη μέρα με τα πιο σκοτεινά χρώματα κι έγραφαν με το αίμα των 200 κομμουνιστών τις πιο περήφανες σελίδες της νεότερης ιστορίας.
Απομεσήμερο Δευτέρας, τέλειωσαν οι εκτελέσεις. Και οι 200. Μέχρι το βράδυ, λένε, τους είχαν θάψει όλους.
Διακόσιοι τάφοι άνοιξαν, δεν μπόρεσαν όμως να θάψουν το κουράγιο, την ανδρεία και την αυταπάρνηση των αγωνιστών της Καισαριανής. Διακόσιοι θάνατοι, που ανάστησαν τη φλόγα για τη λευτεριά...

Η 1η Μάη, για μας, συμβολίζει όλους τους αγώνες των εργατριών και των εργατών, των αγροτισσών και των αγροτών, των λαϊκών οικογενειών, από τους πρώτους αγώνες μετά τη βιομηχανική επανάσταση μέχρι και σήμερα.
Τιμάμε τις υφάντρες του εργοστασίου του Ρετσίνα στον Πειραιά που νίκησαν το φόβο τους και κατέβηκαν σε μεγαλειώδη απεργία το 1892, ζητώντας τα αυτονόητα.
Την καπνεργάτρια Μαρία Χουσιάδου που δολοφονήθηκε στην απεργία των καπνεργατών της Καβάλας το 1924.
Τη Βασιλική Γεωργαντζέλη, μάνα και έγκυο στο τρίτο της παιδί που δολοφονήθηκε στην απεργία των καπνεργατών του Αγρινίου το 1926.
Την καπνεργάτρια Κωνσταντέλλη που δολοφονήθηκε το 1927 στις κινητοποιήσεις των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη.
Τη 17χρονη Παναγιώτα Σταθοπούλου και τη 19χρονη Κούλα Λίλλη που έπεσαν νεκρές από τα κατοχικά τάνκ στην οδό Πανεπιστημίου το 1943.
Όλες τις επώνυμες και ανώνυμες αγωνίστριες που βρέθηκαν φυλακισμένες στις φυλακές Αβέρωφ, στις φυλακές Αλικαρνασσού, στο Τρίκερι, στο Μακρονήσι και στην Ανάφη.
Όλες τις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων που δεν σκύβουν το κεφάλι και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να αγωνίζονται κάθε μέρα μέσα από το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα και την Κοινωνική Συμμαχία για μια κοινωνία που θα μπορούν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την πραγματική ισοτιμία των γυναικών.

«...Μόνο θυμηθείτε το αν η ελευθερία δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας».
 ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ - ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Πλούσιο πρόγραμμα Συνδικάτων - Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων για την 1η Μάη - 902.gr

Πλούσιο πρόγραμμα Συνδικάτων - Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων για την 1η Μάη - 902.gr

Δεκάδες εκδηλώσεις και συσκέψεις πραγματοποιούν σε όλη τη χώρα Συνδικάτα, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, για τον ταξικό εορτασμό της Πρωτομαγιάς, και προετοιμάζοντας την απεργία την 1η Μάη.

Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση θα γίνει στις 10 π.μ. στο Σύνταγμα.

Στη Θεσσαλονίκη, την ίδια ώρα στο Άγαλμα Βενιζέλου.

Στον Πειραιά, στις 10 π.μ. στην πλατεία Καραϊσκάκη.

Πέμπτη 30 Απρίλη

Η Επιτροπή Ανατολικών Συνοικιών του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών διοργανώνει στις 2.30 μ.μ. εκδήλωση στο Σκοπευτήριο Καισαριανής για για τους αγωνιστές – κομμουνιστές δασκάλους και μαθητές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή.

Το Εργατικό Κέντρο Λάρισας, το Εργατικό Κέντρο Αγρινίου και το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου, κήρυξαν στάση εργασίας προκειμένου να αξιοποιηθεί από τα σωματεία για εκδηλώσεις σε τόπους δουλειάς.

Το Συνδικάτο Εργαζομένων στους ΟΤΑ Ν. Αχαΐας και το Σωματείο Εργαζομένων Καθαριότητας του Δήμου Πάτρας, διοργανώνουν στάση εργασίας 11π.μ έως 1.00μ.μ. και εκδήλωση τις ίδες ώρες στο Δημαρχείο (Μαιζώνος 108, 1ος όροφος) με ομιλίες, προβολή οπτικοακουστικού υλικού και ζωντανή μουσική.

Η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ διοργανώνει εκδήλωση με θέμα «Πρωτομαγιές του κόσμου», στις 7.30 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Θα συμμετάσχουν η θεατρική ομάδα και η ορχήστρα του ΠΑΜΕ.

Το Εργατικό Κέντρο Λάρισας διοργανώνει εκδήλωση στην αίθουσα συνελεύσεων-εκδηλώσεων στις 8.30 μ.μ., με προβολή της ταινίας «Εργατικό Δυναμικό».

Το Εργατικό Κέντρο Αγρινίου διοργανώνει εκδήλωση για τη νεολαία στις 7 μ.μ. στα γραφεία του. Στις 9 μ.μ. στην κεντρική πλατεία, οργανώνει έκθεση φωτογραφίας και προβολή DVD.

Το Εργατικό Κέντρο Σάμου διοργανώνει εκδήλωση στο Δημαρχείο Καρλοβασίου.

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου διοργανώνει έκθεση φωτογραφικού και αρχειακού υλικού στο Άγαλμα των Μεταλλωρύχων, μέχρι την Κυριακή 3 Μάη.

Το Εργατικό Κέντρο Άρτας διοργανώνει στις 8 μ.μ. στην πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως, έκθεση για την 1η Μάη με παρουσίαση παραδοσιακών χορών από το χορευτικό του Εργατικού Κέντρου, και αφιέρωμα στο εργατικό λαϊκό τραγούδι από φοιτητές του Τμήματος Λαϊκής Παραδοσιακής Μουσικής.

Το Εργατικό Κέντρο Κεφαλονιάς - Ιθάκης πραγματοποιεί προβολή της ταινίας «Η γη τρέμει» του Λουκίνο Βισκόντι, στο Εργατικό Κέντρο στις 8.30 μ.μ.

Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, διοργανώνει εκδήλωση για την Πρωτομαγιά στις 30 Απρίλη και ώρα 8.30 μ.μ. στο «Στέκι Εργαζομένων Ανέργων και Νεολαίας».

Η Λαική Επιτροπή Ν. Ιωνίας καλεί σε πορεία που θα ξεκινήσει στις 6.30 το απόγευμα από το LIDL(δίπλα στον σταθμό Πευκάκια) και θα καταλήξει στις 7.30 το απόγευμα στην πλατεία Σημηριώτη όπου θα πραγματοποιηθεί καλλιτεχνική εκδήλωση.

Την 1η Μάη

Στο Αγρίνιο, το Εργατικό Κέντρο Αγρινίου στις 9.30 μ.μ. θα παρουσιάσει αφιέρωμα στο εργατικό τραγούδι και στον Β. Τσιτσάνη.

Το Εργατικό Κέντρο Κεφαλονιάς - Ιθάκης διοργανώνει εκδήλωση με θέμα «Τέχνη και Ταξική Πάλη», με εισηγητή το γλύπτη Μπάμπη Δαραδήμο και περιήγηση στην έκθεση. Μαζαρακάτα, στις 7.30 μμ. (Εκθεσιακός χώρος του γλύπτη Μεμά Καλογηράτου).

Το Σάββατο 2 Μάη

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου διοργανώνει εκδήλωση στις 8 μ.μ. στα γραφεία του, με προβολή αρχειακού υλικού - ντοκιμαντέρ.

Ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας καλεί τους συναδέλφους στην προβολή της ταινίας «NON OMNIS MORIAR», στα γραφεία τού συλλόγου ώρα 7 το απόγευμα. Η ταινία ακολουθεί την εξέλιξη της εννιάμηνης απεργίας των ηρωικών χαλυβουργών.  Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν οι συντελεστές: Θεοδοσία Γραμματικού (σκηνοθεσία), Φώτης Μιχαλόπουλος (σενάριο), μέλη της κολεκτίβας «Λοκομοτίβα», και ο Γιώργος Σιφωνιός.

Την Κυριακή 3 Μάη

Σωματεία του Πειραιά πραγματοποιούν εκδήλωση στις 7 μ.μ. στην αίθουσα θεάτρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά (Ομηρίδου Σκυλίτση 19 - Πειραιάς). Θα παρουσιαστεί η θεατρική παράσταση του έργου «Οι γειτονιές του κόσμου», από τη θεατρική ομάδα του ΠΑΜΕ. Επίσης, θα λειτουργεί έκθεση φωτογραφίας με θέμα «1η Μάη από το Σικάγο έως σήμερα».

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

Τιμάμε την Πρωτομαγιά στους σύγχρονους ταξικούς αγώνες

Δεκάδες εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα από συνδικάτα και Λαϊκές Επιτροπές. Ολοκληρώνονται οι προετοιμασίες για τη μεθαυριανή απεργία

Με καθημερινές πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις προετοιμάζουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ την απεργία της 1ης Μάη και τις απεργιακές συγκεντρώσεις σε 76 πόλεις της χώρας. Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση θα γίνει στις 10 π.μ. στο Σύνταγμα. Στη Θεσσαλονίκη την ίδια ώρα στο Αγαλμα Βενιζέλου. Στον Πειραιά στις 10 π.μ. στην πλατεία Καραϊσκάκη. Κάλεσμα στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ απευθύνουν η ΠΑΣΕΒΕ, η ΟΓΕ και η ΕΕΔΥΕ. Για σήμερα, Τετάρτη, έχουν προγραμματιστεί οι εξής πρωτοβουλίες από συνδικάτα και Λαϊκές Επιτροπές:
Το Εργατικό Κέντρο Λάρισας, το Εργατικό Κέντρο Αγρινίου και το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου έχουν κηρύξει στάση εργασίας, προκειμένου να αξιοποιηθεί από τα σωματεία για εκδηλώσεις σε τόπους δουλειάς.
Τα παραρτήματα Πειραιά και Σαλαμίνας του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας διοργανώνουν εκδήλωση στην κεντρική πύλη της Ζώνης, στις 7 μ.μ. Επίσης, το παράρτημα της Ελευσίνας διοργανώνει εκδήλωση στο στέκι εργαζομένων (Νικολαΐδου 9, πεζόδρομος), στις 4.30 μ.μ. και το παράρτημα της Αθήνας στο ΕΚΑ (3ης Σεπτεμβρίου 48, 2ος όροφος), στις 6.30 μ.μ.
Η Λαϊκή Επιτροπή Ηλιούπολης καλεί σε εκδήλωση, στις 8 μ.μ., στην κεντρική πλατεία της Ηλιούπολης.
Το παράρτημα Κέντρου του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας και το Συνδικάτο Κατεργασίας Ξύλου καλούν σε εκδήλωση στις 6.30 μ.μ. στην αίθουσα του Συνδικάτου Οικοδόμων (Βερανζέρου 1).
Η Ενωση Ηλεκτροτεχνιτών Ν. Αττικής διοργανώνει εκδήλωση στο Στέκι Εργαζομένων (Πατησίων 252) στις 7 μ.μ., με συζήτηση, βιντεοπροβολή και έκθεση φωτογραφίας.
Η Σωματειακή Επιτροπή του ΣΕΤΗΠ στον όμιλο «Vodafone» και η Λαϊκή Επιτροπή 3ου Διαμερίσματος Αθήνας πραγματοποιούν εκδήλωση στην πλατεία Εργατικής Πρωτομαγιάς (Πειραιώς και Πέτρου Ράλλη, Πετράλωνα), στις 6 μ.μ.
Εκδήλωση με προβολή ντοκιμαντέρ και ομιλία από τη Λαϊκή Επιτροπή Μπραχαμίου, στις 7.00 μ.μ, στην αίθουσα του Συλλόγου Δημοκρατικών Γυναικών (Πηλέως 56).
Εκδήλωση με ομιλία και προβολή της ταινίας «Ματωμένη Αμερική» από την Επιτροπή Αγώνα Αλίμου στο στέκι της (Δωδεκανήσου 59).
Στου Ζωγράφου, στην πλατεία Γαρδένιας, στις 7.00 μ.μ. εκδήλωση της Λαϊκής Επιτροπής, με ομιλήτρια την Αλεξάνδρα Μπαλλού, στέλεχος του ΠΑΜΕ.
Το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Νάουσας πραγματοποιεί εκδήλωση «μνήμης και τιμής» για τον Παναγιώτη Καπνιστή στις 8 μ.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων της «Βέτλανς».
Η Γραμματεία Ιωαννίνων του ΠΑΜΕ οργανώνει εκδήλωση με ομιλία και μουσικό σχήμα στις σχολές κατάρτισης του ΟΑΕΔ.
Το Εργατικό Κέντρο Αρτας οργανώνει προβολή DVD στα γραφεία του, στις 8 μ.μ.
Η Επιτροπή Αγώνα του ΠΑΜΕ στο «Θριάσιο» Νοσοκομείο καλεί σε εκδήλωση στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου.
Η Γραμματεία Ξάνθης του ΠΑΜΕ διοργανώνει εκδήλωση με θέμα: «Σημαντικοί Απεργιακοί Αγώνες από το παρελθόν και το παρόν», στις 7 μ.μ., στο αμφιθέατρο της κεντρικής πλατείας. Στη συζήτηση θα πάρουν μέρος ο Γιώργος Ευθυμιάδης, εκπρόσωπος των απεργών της ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ, ο Κώστας Βογιατζής, μέλος της Γραμματείας Ξάνθης του ΠΑΜΕ. Θα ακολουθήσει προβολή του ντοκιμαντέρ «Νon omnis moriar».
Το Συνδικάτο Μετάλλου Ν. Βοιωτίας και το Σωματείο Χημικής Βιομηχανίας Ν. Βοιωτίας «Ο Σπάρτακος» προβάλλουν το ντοκιμαντέρ «Non omnis moriar», αφιερωμένο στην απεργία στη Χαλυβουργία, στις 8 μ.μ., στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Θήβας.
Στη Ρόδο, η Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί σε πικετοφορία, στις 7 μ.μ., με αφετηρία την πλατεία Αγίου Νικολάου.

Κάλεσμα της ΠΑΣΥ στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ

H Πανελλαδική Γραμματεία της ΠΑΣΥ καλεί τους μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους να συμμετάσχουν μαζικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ για την Πρωτομαγιά. Στην ανακοίνωση - κάλεσμα επισημαίνει ανάμεσα σε άλλα:
«Τιμάμε αγωνιστικά αυτούς που θυσίασαν και τη ζωή τους και μας δίδαξαν ότι με αγώνα και πάλη κερδίζουμε τα δικαιώματά μας. Συντονίζουμε τα βήματά μας με την εργατική τάξη, όπως έγινε δεκάδες φορές στην ιστορία του εργατοαγροτικού κινήματος στη χώρα μας. Αντιπαλεύουμε από κοινού την αντιλαϊκή πολιτική που μας οδηγεί στη φτώχεια, στην εξαθλίωση και τον αφανισμό.
Η συντονισμένη επίθεση στη ζωή και στο εισόδημα των λαϊκών στρωμάτων μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την οργάνωση και την κοινή πάλη εργατών, φτωχών αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, ανέργων, νεολαίας και γυναικών των λαϊκών οικογενειών. Μόνο μια τέτοια Λαϊκή Συμμαχία μπορεί να βάλει φρένο και στην πορεία να ανατρέψει τη βαρβαρότητα που ζούμε. Τιμάμε αγωνιστικά την παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης, ενισχύοντας τους δεσμούς μαζί της. Δυναμώνουμε τους αγροτικούς συλλόγους, την οργάνωση αγροτών και κτηνοτρόφων, ώστε πιο συντονισμένα, πιο αποφασιστικά και αποτελεσματικά να συμβάλουμε στην κοινωνική συμμαχία των λαϊκών στρωμάτων».

«Αδειο πουκάμισο» θέλει την απεργία η πλειοψηφία Χωρίς καμιά προετοιμασία και με τα σωματεία στη γωνία πήρε απόφαση για απεργία την Κυριακή 3 Μάη

Μια ακόμα απεργία - πυροτέχνημα αποφάσισε στην προχτεσινή της συνεδρίαση η διοίκηση της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ) για την Κυριακή 3 Μάη, μία από τις επτά για τις οποίες ο νόμος (ν. 4177/2013) προβλέπει τη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων. Ο συγκεκριμένος νόμος ψηφίστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, διατηρείται όμως σε ισχύ.
Οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στην Ομοσπονδία άσκησαν κριτική στη διοίκηση, η οποία δε φείδεται απεργιακών αποφάσεων, χωρίς ωστόσο να λαμβάνει κανένα μέτρο για την προετοιμασία τους, για τη συμμετοχή των εργαζομένων του κλάδου και την επιτυχία τους. Είναι χαρακτηριστική η πρόσφατη πείρα από την απεργία την Κυριακή 5 Απρίλη: Ακολουθώντας την πεπατημένη που έχει χαράξει, η Ομοσπονδία προκήρυξε απεργία, χωρίς τα σωματεία που ελέγχονται από την πλειοψηφία να συνεδριάσουν ή ακόμα και να βγάλουν ανακοινώσεις για την απεργία.
Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ τόνισαν πως δε θα γίνουν συνεργοί στον εκφυλισμό των απεργιακών κινητοποιήσεων, στη μετατροπή της απεργίας σε «άδειο πουκάμισο», τη στιγμή που απαιτείται οργάνωση των εργαζομένων και μαχητική διεκδίκηση της νομοθετικής κατοχύρωσης της Κυριακής ως υποχρεωτικής αργίας, για όλα τα καταστήματα, όλο το έτος.
Καλούν τα σωματεία να συμμετάσχουν στην απεργία στις 3 Μάη και να διαθέσουν τις δυνάμεις τους στην προσπάθεια οργάνωσης σε κάθε χώρο δουλειάς, κόντρα στην πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων που προωθούν την απελευθέρωση του ωραρίου, σε συμμαχία με τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικρούς εμπόρους, ενάντια στα μονοπώλια.
Να πάρουν μέρος στην απεργία την Κυριακή 3 Μάη και στη συγκέντρωση στις 9.30 π.μ., στα γραφεία του, καλεί τους εργαζόμενους στο Εμπόριο ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας. Καλεί τους εμποροϋπαλλήλους να ενισχύσουν την πρωτοβουλία του για πλατύ άνοιγμα με κείμενο υπογραφών για τη νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.
http://www.rizospastis.gr/

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Σχεδόν το μισό εισόδημα έχασαν οι εργαζόμενοι την τετραετία 2009-2013 - Στο χέρι των εργαζομένων είναι να δημιουργήσουν με την πάλη τους τις προϋποθέσεις για ανάκτηση των απωλειών

http://www.rizospastis.gr/
Ο «διάλογος», που άνοιξε η κυβέρνηση με τους εργοδοτικούς φορείς και την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ανέδειξε ότι πέραν του κατώτερου μισθού, οι αντιρρήσεις των επιχειρηματιών επικεντρώθηκαν και στο ζήτημα των ωριμάνσεων των μισθών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΕΣΕΕ, όπως προκύπτει από το σχετικό υπόμνημά της, ζητά «την αναστολή του συνυπολογισμού των ωριμάνσεων στις αμοιβές για ένα ικανό χρονικό διάστημα...».
Δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, οι εργοδότες ζητάνε να παραμείνουν οι μισθοί και κυρίως οι κλαδικοί, που αφορούν τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών, στα επίπεδα που έχουν διαμορφωθεί στη διάρκεια της καπιταλιστικής κρίσης.
Στην αξίωση αυτή προσχωρεί και η κυβέρνηση, που παρά τα παχιά λόγια περί «τέλους των μνημονίων», παραπέμπει το ζήτημα των ωριμάνσεων (πολυετίες, τριετίες) στις διαπραγματεύσεις των συνδικάτων με τους εργοδότες. Με τον τρόπο, αυτό, η κατάσταση που διαμορφώθηκε στα χρόνια της κρίσης και λόγω των αντεργατικών νόμων για τους μισθούς και τις συμβάσεις δεν ανατρέπεται.
Σε ό,τι αφορά το εργατικό εισόδημα, η κατάσταση αυτή είναι τουλάχιστον τραγική, όπως διαμορφώθηκε στα χρόνια της κρίσης. Το αποδεικνύουν τα επίσημα στοιχεία του ΙΚΑ, που δείχνουν ότι η ονομαστική μείωση του εργατικού εισοδήματος φτάνει το 25%, ενώ η πραγματική μείωση ανέρχεται στο 45%! Δηλαδή, με έτος βάσης το 2009, το εισόδημα των μισθωτών το 2013 (χρόνος που υπάρχουν συγκεντρωτικά στοιχεία του ΙΚΑ) έχει υποχωρήσει σχεδόν στο μισό!
Στο χέρι των εργαζομένων είναι να δημιουργήσουν με την πάλη τους τις προϋποθέσεις για ανάκτηση των απωλειών
Σύμφωνα λοιπόν με τις Περιοδικές Δηλώσεις, που υποβάλλονται στο ΙΚΑ από τις επιχειρήσεις, για τις ημέρες ασφάλισης και τις αποδοχές των μισθωτών, προκύπτει πως ενώ το 2009 οι συνολικές μεικτές αποδοχές (περιέχονται δηλαδή οι εισφορές του εργαζόμενου και ο φόρος που τους αναλογεί) ήταν 34,3 δισ. ευρώ, το 2013 οι μεικτές αποδοχές κατρακύλησαν στα 25,9 δισ. ευρώ (!) Αυτό σημαίνει ότι μεταξύ 2009 και 2013, το εργατικό εισόδημα συρρικνώθηκε κατά 8,4 δισ. ευρώ και σε ποσοστό κατά 24,5%.
Πολλαπλά οφέλη για την εργοδοσία
Ομως η πραγματική μείωση του εργατικού εισοδήματος ήταν ακόμα μεγαλύτερη αν συνυπολογιστεί μια «φυσιολογική» αύξηση που θα έπρεπε να έχουν οι μισθοί στη διάρκεια της τετραετίας που μεσολάβησε μεταξύ 2009 και 2013. Υπολογίζοντας λοιπόν ένα ρυθμό αύξησης των μισθών της τάξης του 4% ετησίως, όση δηλαδή ήταν η αύξηση πριν την κρίση (π.χ. η αύξηση των συνολικών αποδοχών μεταξύ 2008 και 2009 ήταν 1,288 δισ. ευρώ και σε ποσοστό ανερχόταν στο 4%), τότε αθροιστικά στην τετραετία οι συνολικές αποδοχές των μισθωτών θα έπρεπε να έχουν αυξηθεί τουλάχιστον κατά 15%.
Με αυτήν τη «φυσιολογική» αύξηση των μισθών, οι συνολικές αποδοχές των μισθωτών το 2013 θα έπρεπε να έχουν διαμορφωθεί κοντά στα 40 δισ. ευρώ μεικτά. Κατά συνέπεια, οι επιχειρήσεις και μόνο λόγω των «ωριμάνσεων», ακόμα κι αν σ' αυτό το διάστημα δεν υπογράφονταν κάποιες συμβάσεις που να περιέχουν σοβαρές αυξήσεις, θα έπρεπε να καταβάλουν το 2013 για μισθούς το ποσό των 40 δισ. ευρώ. Αντί όμως αυτού του ποσού, κατέβαλαν μόλις 25,9 δισ. ευρώ. Δηλαδή, είχαν όφελος τουλάχιστον 14 δισ. ευρώ και αυτό πέραν των νόμιμων κερδών τους.
Βέβαια, η τεράστια αυτή απώλεια για τους εργαζόμενους είναι φανερό ότι περικλείει μέσα της και τις απώλειες εξαιτίας της μείωσης της απασχόλησης και της αύξησης της ανεργίας, όπως και των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το μεγαλύτερο μέρος της μείωσης του εργατικού εισοδήματος αναλογεί στη μείωση των μισθών.
Το όφελος για τις επιχειρήσεις παραμένει μεγάλο, αποδεικνύοντας ότι η πολιτική που φόρτωσε τις συνέπειες της κρίσης στις πλάτες του λαού και των μισθωτών αποδείχθηκε ταυτόχρονα χρυσοφόρα για τις επιχειρήσεις που συνέχισαν να λειτουργούν. Σημειώνεται ότι μέρος αυτών των 14 δισ. ευρώ (σε ποσοστό 15,5%) λείπουν και από το ΙΚΑ, αφού οι εισφορές που εισπράττει αναλογούν στους μισθούς των εργαζομένων, ενώ ένα άλλο μέρος λείπει και από τα έσοδα του κράτους (ΦΜΥ).
Με μια κουβέντα, τα οφέλη των καπιταλιστών είναι χασούρα για τους εργάτες, για το ΙΚΑ και κατά συνέπεια για τις παροχές προς τους ασφαλισμένους.
Καμιά πρόθεση για επαναφορά των απωλειών
Αυτά τα οφέλη επιδιώκουν σήμερα να κρατήσουν αλώβητα οι καπιταλιστές, ορθώνοντας εμπόδια σε πιθανή αύξηση των κλαδικών μισθών. Αυτά τα συμφέροντα επιχειρούν να διαφυλάξουν, προβάλλοντας την αξίωση για «πάγωμα» των ωριμάνσεων, με το πρόσχημα ότι «δεν αντέχουν» οι επιχειρήσεις τους. Ποιος όμως ρώτησε αν αντέχουν οι εργατικές οικογένειες που τους λείπουν από το σπίτι τα 14 δισ. ευρώ κάθε χρόνο;
Αυτές τις απώλειες δεν τις επαναφέρουν ούτε οι «νομοθετικές πρωτοβουλίες» της κυβέρνησης, αφού το κρίσιμο ζήτημα των ωριμάνσεων το αφήνει δήθεν στις «ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις». Για ποια όμως «ελευθερία» μπορεί να γίνεται λόγος, όταν σήμερα η στρατιά των ανέργων έφτασε το 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους; Πόσο «ελεύθερα» διαπραγματεύονται οι εργάτες, όταν στην αγορά έχουν διαμορφωθεί μισθοί πείνας και κάθε προσπάθεια να οργανωθεί η διεκδίκηση ουσιαστικών αυξήσεων υπονομεύεται από τον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό, παλιό και νέο;
Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι οι συμβάσεις δεν μπορούν να επανέλθουν στα επίπεδα πριν την κρίση και πως αυτή το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να «ξεπαγώσει» τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, είναι προσχηματικός. Αποκρύπτει το γεγονός ότι η συρρίκνωση των συνολικών ετήσιων εργατικών αποδοχών στα 26 δισ. ευρώ από τα 40 δισ. ευρώ που θα έπρεπε να βρίσκονται, είναι κατά κύριο λόγο αποτέλεσμα παρέμβασης του ίδιου του αστικού κράτους. Είναι καρπός και της σχετικής ΠΥΣ του 2012, με την οποία επί της ουσίας καταργήθηκαν οι συμβάσεις και το συγκεκριμένο οικονομικό περιεχόμενο που είχαν για τους εργάτες εκείνη τη στιγμή.
Δεν ήταν αποτέλεσμα ούτε θεομηνίας ούτε πολέμου. Ηταν συνέπεια συγκεκριμένης πολιτικής παρέμβασης. Οποιος λοιπόν ισχυρίζεται ότι αλλάζει και πολύ περισσότερο καταργεί αυτή την πολιτική, χωρίς να καταργεί τα επώδυνα αποτελέσματα που φόρτωσε στην εργατική τάξη, απλώς κοροϊδεύει.
Το λόγο έχουν οι εργάτες
Σε κάθε περίπτωση, το λόγο έχουν οι ίδιοι οι εργάτες, που δεν θα πρέπει να δείξουν ανοχή, να περιμένουν «λύσεις» απ' τα πάνω. Εχοντας επίγνωση ότι η κυβέρνηση δεν θέλει και δεν μπορεί να αποκαταστήσει τις απώλειες που επέβαλαν εργοδότες και κυβερνήσεις, να οργανώσουν άμεσα την πάλη τους, διεκδικώντας την κάλυψη των απωλειών τους ως βάση για αυξήσεις.
Βασικός κρίκος σε αυτόν τον αγώνα είναι το μέτωπο των κλαδικών συμβάσεων και αίτημα αιχμής αυτό που προβάλλει το ταξικό κίνημα: Να επανέλθουν στο ύψος που ήταν πριν από την κρίση και τις αλλεπάλληλες μειώσεις από την εργοδοσία, να καταργηθεί όλο το αντεργατικό αντιλαϊκό πλαίσιο, να δυναμώσει η πάλη για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Γιάννης ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

OMOΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑ- Κάνε δική σου υπόθεση την Πρωτομαγιά



Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

ΠΑΜΕ και USB: Συλλαλητήρια σε Ελλάδα και Ιταλία για πρόσφυγες και μετανάστες την Πέμπτη 23 Απρίλη - 902.gr

ΠΑΜΕ και USB: Συλλαλητήρια σε Ελλάδα και Ιταλία για πρόσφυγες και μετανάστες την Πέμπτη 23 Απρίλη - 902.gr

Συλλαλητήρια την Πέμπτη 23 Απρίλη σε Ελλάδα και Ιταλία για τους πρόσφυγες και μετανάστες, εξαγγέλλουν με κοινή τους ανακοίνωση το ΠΑΜΕ και η USB Iταλίας.

Στην Αθήνα η συγκέντρωση έχει οριστεί από το ΠΑΜΕ για τις 7 το απόγευμα στην πλατεία Κλαυθμώνος και μετά θα γίνει πορεία στα Γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Στη Ρώμη το συλλαλητήριο θα γίνει στο Κοινοβούλιο.

Στην κοινή τους ανακοίνωση επισημαίνουν: «Πνίγουν τους λαούς στη Μεσόγειο. Φονιάδες - Ληστές - Υποκριτές είναι οι Ευρωπαίοι Ιμπεριαλιστές.

Εκατοντάδες νεκροί τα τελευταία εικοσιτετράωρα έρχονται να προστεθούν στους χιλιάδες μετανάστες που βρήκαν τραγικό θάνατο, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά. Ο ιμπεριαλισμός έχει μετατρέψει τη Μεσόγειο σε ένα απέραντο νεκροταφείο ψυχών.

Κανένας δεν πρέπει να μείνει απαθής απέναντι στο συνεχιζόμενο έγκλημα, τους μαζικούς πνιγμούς μεταναστών και προσφύγων στη Μεσόγειο.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες των κυβερνήσεων Ελλάδας και Ιταλίας που στηρίζουν τις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ που αιματοκυλούν όλη την περιοχή από τη Λιβύη ως το Ιράκ και από τη Συρία ως την Ουκρανία.

Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες θύματα των ιμπεριαλιστών βρίσκονται όμηροι στα νύχια τους, αξιοποιούν ανθρώπινες ψυχές ως διαπραγματευτικό χαρτί στη μεταξύ τους φαγωμάρα για τα πετρέλαια, τους δρόμους των αγωγών και των αγορών, τον έλεγχο της περιοχής. Η Μεσόγειος γεμίζει πτώματα, όσοι γλιτώσουν ζουν κυνηγημένοι από την καταστολή, την άγρια εκμετάλλευση των αφεντικών, το μαχαίρι του φασίστα. Υποκριτικά πραγματοποιούν Σύνοδο Κορυφής για το Μεταναστευτικό, χύνουν κροκοδείλια δάκρυα.

Καλούμε τα συνδικάτα, τις μαζικές οργανώσεις να απαιτήσουν:

Καμία συμμετοχή, καμία εμπλοκή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που γίνονται και σε αυτές που ετοιμάζονται.

Κανένας εργαζόμενος να μην παρασυρθεί από τα προσχήματα των ιμπεριαλιστών.

Απειθαρχία στο Δουβλίνο και τη Σένγκεν που μετατρέπουν τη χώρα μας σε "αποθήκη ψυχών", εγκλωβίζοντας ανθρώπους.

Άσυλο στους πρόσφυγες και ταξιδιωτικά έγγραφα για να ταξιδέψουν όπου επιθυμούν.

Νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας και έχουν αποκτήσει βιοτικούς δεσμούς».

Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Γραμματεία Θεσσαλονίκης ΠΑΜΕ: Κινητοποίηση στο Άγαλμα του Βενιζέλου για την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου - 902.gr

Γραμματεία Θεσσαλονίκης ΠΑΜΕ: Κινητοποίηση στο Άγαλμα του Βενιζέλου για την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου - 902.gr

Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους νέους απευθύνει η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ στην κινητοποίηση που διοργανώνει την Πέμπτη 23 Απρίλη στις 10 το πρωί στο Άγαλμα Βενιζέλου.

Σε ανακοίνωσή της αναφέρει:

«Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου βάζει χέρι, και μάλιστα αναδρομικά από 17 Μάρτη, στα ταμειακά διαθέσιμα των δημόσιων οργανισμών όπως νοσοκομεία, δήμους, τις περιφέρειες, ΟΑΕΔ κ.λπ. Ταυτόχρονα ζητάει και αυτή, όπως και οι προηγούμενες "μνημονιακές" κυβερνήσεις, τη λεηλασία των αποθεματικών και ταμειακών διαθέσιμων από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Ζητάει δηλαδή να δοθούν τα χρήματα των οργανισμών και των ασφαλιστικών φορέων για να καλυφθούν οι απαιτήσεις των δανειστών. Για να καλυφθούν τα χρέη που δε δημιούργησαν οι εργαζόμενοι.

Η συγκυβέρνηση φορτώνει και αυτή -υπογράφοντας ήδη την παράταση του μνημονίου, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις- τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους, τους ανέργους, τα λαϊκά στρώματα.

Κάτω τα χέρια από τα χρήματα των εργαζομένων.

Να μην προχωρήσει καμιά δέσμευση ταμειακών διαθέσιμων και αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, του ΟΑΕΔ, των ΟΤΑ και των άλλων δημόσιων φορέων.

Να επιστραφούν και όσα έχουν ήδη δεσμευτεί και να αποκατασταθούν οι απώλειες που υπέστησαν τα τελευταία χρόνια, όπως στην περίπτωση του PSI.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους νέους σε κινητοποίηση την Πέμπτη 23 Απρίλη, στις 10 το πρωί, στο Άγαλμα Βενιζέλου».

Και πολύ κλάμα… - 902.gr

Και πολύ κλάμα… - 902.gr

Της Κάλι Καρά

Πολύ το κλάμα για το θάνατο εκατοντάδων προσφύγων με παιδιά στην αγκαλιά και στην κοιλιά, στον υγρό τάφο της Μεσογείου.

Τα υποκριτικά δάκρυα και οι κραυγές των αστικών πολιτικών κομμάτων, με σιγόντο τους «αριστερούς» ψάλτες των ΜΜΕ, μένουν στα «αφύλακτα σύνορα» και στα ξενοφοβικά και τα ρατσιστικά που τις πλαισιώνουν.

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού μένουν οι υπεύθυνοι για τη βαρβαρότητα που βιώνουν όλοι αυτοί οι κατατρεγμένοι από χώρες ρημαγμένες από ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, όπου με φωτιά και σίδερο επιβάλλουν το συμφέρον των μονοπωλίων τους.

Κροκοδείλια δάκρυα για τους πνιγμένους μετανάστες και πρόσφυγες χύθηκαν και στην Έκτακτη Σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών και Εσωτερικών της ΕΕ, όταν η πολιτική της ευθύνεται για τη φτώχεια και την προσφυγιά. Όταν η πολιτική της πνίγει χιλιάδες πρόσφυγες στη Μεσόγειο, αφού τα κύματα των απελπισμένων ανθρώπων, εξαιτίας της φτώχειας, των πολέμων και των αντιδραστικών καθεστώτων, δεν μπορούν να τα σταματήσουν ούτε οι «φράχτες», ούτε η Frontex, ούτε άλλα μέτρα καταστολής. Όλα αυτά απλά και μόνο αυξάνουν τον αριθμό των νεκρών και την τιμή των δουλεμπόρων.

Πίσω από τις παχιές κουβέντες τους για την αντιμετώπιση της «κρίσης των προσφύγων», ότι αποτελεί «ηθικό καθήκον»(!) της ΕΕ, βρίσκονται και οι αναφορές περί διασφάλισης της «ειρήνης» σε Λιβύη - Συρία - Ιράκ, προκειμένου τάχα να μειωθούν οι μεταναστευτικές ροές. Προετοιμάζονται για νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις με πρόσχημα το Μεταναστευτικό και το δημιούργημά τους, τους τζιχαντιστές, που θα πολλαπλασιάσουν τα κύματα των προσφύγων.

Κανένας εργαζόμενος, καμιά εργαζόμενη, κανένας νέος και νέα, καμιά γυναίκα που μεγαλώνει παιδιά δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη απέναντι σ’ αυτά τα εγκλήματα.

Η κυβέρνηση πρέπει να υποχρεωθεί, εδώ και τώρα, να εξασφαλίσει ανθρώπινους χώρους προσωρινής φιλοξενίας για τους πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν στη χώρα. Να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη γρήγορη και δίκαιη απονομή ασύλου στους πρόσφυγες, καθώς και για τη χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων για να φτάσουν στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους.

Δεν είναι ώρα για δάκρυα.

Είναι ώρα η οργή και η αγανάκτηση να γίνουν συνειδητή πάλη, ενάντια στις αιτίες για τα συνεχόμενα εγκλήματα του σάπιου καπιταλισμού.

Καμία υποχώρηση στους νόμους τους και τους κανονισμούς Σένγκεν και Δουβλίνου.

Στον ιμπεριαλισμό καμία υποταγή.

Μέτωπο σε ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Καμία συμμετοχή της χώρας μας στις νέες εκστρατείες.

 Με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου η κυβέρνηση δεσμεύει τα αποθεματικά δημοσίων φορέων και οργανισμών

http://www.902.gr/
Mε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ βάζει χέρι και
μάλιστα αναδρομικά από 17 Μάρτη 2015, στα ταμειακά διαθέσιμα των δημοσίων οργανισμών, των περιφερειών και των δήμων, προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των δανειστών και να εξυπηρετήσει το κρατικό χρέος. Υποχρεώνονται να τα καταθέσουν στην Τράπεζα της Ελλάδας και από τη δέσμευση αυτή εξαιρούνται τα ποσά που απαιτούνται για την κάλυψη των ταμειακών τους υποχρεώσεων μόνο για το επόμενο δεκαπενθήμερο. Εξαιρούνται επίσης εταιρείες που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, στις οποίες διατηρεί συμμετοχή το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, για τα οποία η Πράξη Νομοθετικού περιεχομένου αναφέρει ότι «δύνανται να μεταφέρουν» τα διαθέσιμά τους στην ΤτΕ. Άλλωστε, η δέσμευση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων γίνεται ήδη με αποφάσεις των διοικήσεών τους.  

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 41 - 20/4/201 επικαλείται «την έκτακτη περίπτωση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης για τη μεταφορά ταμειακών διαθεσίμων των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης α' και β' βαθμού προς επένδυση στην Τράπεζα της Ελλάδος», αναφέρει τα εξής:

«Οι Φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, όπως αυτοί προσδιορίζονται από το ισχύον "Μητρώο Φορέων Γενικής Κυβέρνησης" που τηρείται με ευθύνη της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης α' και β' βαθμού, υποχρεούνται να καταθέτουν τα ταμειακά τους διαθέσιμα και να μεταφέρουν τα κεφάλαια προθεσμιακών τους καταθέσεων σε λογαριασμούς ταμειακής διαχείρισης που τηρούν στην Τράπεζα της Ελλάδος, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης ή διαδικασίας.

Από την υποχρέωση αυτή εξαιρούνται τα κεφάλαια που απαιτούνται για την κάλυψη των ταμειακών τους αναγκών για το επόμενο δεκαπενθήμερο, καθώς και τα κεφάλαια που έχουν κατατεθεί από τους ανωτέρω φορείς στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Εξαιρούνται επίσης οι Δημόσιες Επιχειρήσεις κατά την έννοια της παραγράφου 5, οι Δημόσιοι Οργανισμοί κατά την έννοια της παραγράφου 6 του άρθρου 1 του Ν.3429/2005 (Α' 314) καθώς και οι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, οι οποίοι δύνανται να μεταφέρουν τα ως άνω αναφερόμενα κεφάλαια στην Τράπεζα της Ελλάδος για τον ίδιο σκοπό».

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ» ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΓΣΕΕ

Μεθοδεύσεις γύρω από τον κατώτατο μισθό και τις Συλλογικές Συμβάσεις

Τρεις σχεδόν μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, γίνεται φανερό ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφήσουν την υπόθεση των μισθών και των Συλλογικών Συμβάσεων στα χέρια της νέας κυβέρνησης και των «νομοθετικών της πρωτοβουλιών». Δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφήσουν το εργατικό εισόδημα να μετατραπεί σε παίγνιο των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές στο εξωτερικό και τις εργοδοτικές ενώσεις στο εσωτερικό, να γίνει έρμαιο των επικοινωνιακών ελιγμών της κυβέρνησης.
Η ανάγκη αυτή επιβεβαιώθηκε ακόμα πιο έντονα την περασμένη εβδομάδα, μετά το λεγόμενο κοινωνικό διάλογο, τον οποίο έστησε το υπουργείο Εργασίας με τη συμμετοχή των εργοδοτικών ενώσεων και της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ. Τι προέκυψε από αυτόν το διάλογο; Οτι μετά την πρώτη υπαναχώρηση της κυβέρνησης από την προεκλογική της δέσμευση να επαναφέρει άμεσα και με νόμο τον κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ και όλο το νομοθετικό πλαίσιο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τώρα, μέσω του «διαλόγου», η προοπτική αυτή γίνεται ακόμα πιο μακρινή και αβέβαιη.
Τα παραπέμπουν στη «διαβούλευση»
Ουσιαστικά, η νομοθέτηση εκ μέρους της κυβέρνησης έστω και των ελάχιστων που υποσχέθηκε προεκλογικά στους εργαζόμενους, παραπέμπεται στο αόριστο μέλλον και ρίχνεται στις μυλόπετρες της διαπραγμάτευσης με τους «κοινωνικούς εταίρους». Τώρα, το υπουργείο Εργασίας εγκαταλείπει μεθοδικά και προμελετημένα ακόμα και τη μετεκλογική του θέση για σταδιακή αποκατάσταση του κατώτερου μισθού σε δύο φάσεις μέχρι τον Ιούνη του 2016 και την άμεση επαναφορά ολόκληρου του καθεστώτος των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Απ' αυτή την άποψη είναι χαρακτηριστική η τοποθέτηση του υπουργού Εργασίας Π. Σκουρλέτη μετά την τριμερή συνάντηση, ο οποίος σημείωσε σε ανακοίνωση: «Το σχετικό Σχέδιο Νόμου αναμένεται να διαμορφωθεί στην τελική μορφή του τις επόμενες ημέρες. Στο πλαίσιο της διαδικασίας διαβούλευσης, το Σχέδιο Νόμου θα αποσταλεί στην ΟΚΕ (σ.σ. αύριο Δευτέρα) για γνωμοδότηση και στη συνέχεια προς ψήφιση στη Βουλή».
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι μέχρι τώρα διαρροές της κυβέρνησης, η ίδια η επιστολή προς τους «κοινωνικούς εταίρους» και τα θέματα που έθετε ήταν στην καλύτερη περίπτωση προτάσεις του υπουργείου Εργασίας, αλλά όχι το σχέδιο νόμου που αναμένεται να πάει στη Βουλή. Αυτό που θα πάει (αν και όταν πάει, αφού κι αυτό δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα...), θα είναι τελικά το αποτέλεσμα της «διαβούλευσης» με τους εργοδότες.
Ακόμα πιο αποκαλυπτική ως προ αυτό ήταν η «Αυγή», η οποία την επομένη έγραφε στον τίτλο του ρεπορτάζ για την τριμερή συνάντηση: «Με διαπραγματεύσεις η επαναφορά του κατώτατου μισθού». Και προσέθετε χαρακτηριστικά για να μην υπάρχουν αμφιβολίες: «Συνδικάτα και εργοδότες θα αποφασίσουν για το βηματισμό προς τα 751 ευρώ. Καταθέτουν προτάσεις μέχρι την προσεχή Δευτέρα...».
Σημαντική παρέμβαση του ΠΑΜΕ
Κατά συνέπεια, η παρέμβαση των συνδικάτων στη διάρκεια του «διαλόγου» στο υπουργείο Εργασίας και η καταγγελία ότι αυτός υπηρετεί τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και των εργοδοτών να πετάξουν ξανά ψίχουλα στους εργαζόμενους, δεν ήταν μόνο δίκαιη, αλλά και επιβεβλημένη. Οχι μόνο επειδή η διαχρονική πείρα των λεγόμενων κοινωνικών διαλόγων έδειξε ότι αυτοί ήταν πάντα σε βάρος των εργατικών συμφερόντων, αλλά και επειδή για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με την ίδια μεθόδευση, όπως με το Ασφαλιστικό το 2010 και με τα Εργασιακά το 2012.
Στην πρώτη περίπτωση, το αποτέλεσμα του «διαλόγου για το Ασφαλιστικό» ήταν το έκτρωμα του αντιασφαλιστικού νόμου 3863 (αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, δραματική περικοπή των συντάξεων κ.ά.).
Στη δεύτερη περίπτωση, αφού καθησύχασαν τους εργαζόμενους με τον «κοινωνικό διάλογο» και το «κοινό πλαίσιο» εργοδοτών - συνδικαλιστικής πλειοψηφίας, ήρθε η κυβέρνηση Παπαδήμου να εγκρίνει και να εκδώσει την ΠΥΣ 6/2012 για τα Εργασιακά (κατώτατος μισθός 586 και 511 ευρώ, πάγωμα «ωριμάνσεων» κ.ά.). Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, επρόκειτο για μεθόδευση με τραγικά αποτελέσματα για τα εργατικά συμφέροντα.
Η μεθόδευση αυτή είναι επικίνδυνη και για έναν πρόσθετο λόγο. Διότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δίνει για άλλη μια φορά βήμα στους εργοδότες, και κυρίως στον ΣΕΒ - όπως άλλωστε έκαναν και όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις - να προβάλλουν τις δικές τους αξιώσεις, τα δικά τους ταξικά συμφέροντα, σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Ετσι, όπως ήταν αναμενόμενο, βιομήχανοι, τραπεζίτες, μεγαλοξενοδόχοι, μεγαλέμποροι πήραν την «πάσα» του «κοινωνικού διαλόγου» και ζητάνε και τα ρέστα από τους εργαζόμενους, μπροστά στο ενδεχόμενο να καταθέσει η κυβέρνηση νομοσχέδια για τον κατώτατο μισθό και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Τι αξιώνουν οι εργοδότες;
Ετσι, αμέσως μετά την τριμερή και αφού νουθετεί το υπουργείο Εργασίας με προτροπές όπως «περιμένουμε να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και υιοθέτηση ρεαλιστικών λύσεων, χωρίς προειλημμένες αποφάσεις», ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος του ΣΕΒ, Κ. Μπίτσιος κάνει καθαρό ότι «η θεσμοθέτηση υψηλότερων αμοιβών και άλλων αμφιλεγόμενων διοικητικών μέτρων μπορεί να διογκώσει περαιτέρω την αδήλωτη εργασία και εισφοροδιαφυγή. Αυτό είναι εις βάρος τόσο των δημόσιων οικονομικών και της υγείας των Ταμείων, όσο και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της οικονομίας».
Η ανταγωνιστικότητα, όμως, των καπιταλιστικών επιχειρήσεων είναι επιδίωξη και της κυβερνητικής πολιτικής. Από αυτήν τη σκοπιά, η υπόθεση του «διαλόγου» πάει γάντι στην τακτική της κυβέρνησης, αφού της δίνει το αναγκαίο άλλοθι να χρονοτριβεί και τελικά να υπαναχωρεί από τις «κουτσές» προεκλογικές της εξαγγελίες, στο όνομα του να προσαρμοστούν τα νομοθετήματα καλύτερα στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και να αποσπάσει τη σύμφωνη γνώμη των εργοδοτών.
Να, γιατί μιλάμε για μεθόδευση εκ μέρους της κυβέρνησης, που έχει στραμμένο το βλέμμα της και στα παζάρια με τους δανειστές, αφού τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό θεωρούνται από τα «καυτά» ζητήματα στις διαπραγματεύσεις για τις δόσεις. Ανάλογες, όμως, είναι οι αιτιάσεις και των υπόλοιπων εργοδοτικών οργανώσεων, που απ' ό,τι φαίνεται με το «διάλογο έρχεται η όρεξη»! Ετσι, ο εκπρόσωπος των μεγαλοξενοδόχων, Γ. Ρέτσος, έθεσε και πάλι ζήτημα για παραπέρα μείωση των εργοδοτικών εισφορών, τις οποίες θεωρεί υψηλές και έκανε γνωστό ότι στην ΟΚΕ ο ΣΕΤΕ θα πάει με τις δικές του προτάσεις - αξιώσεις.
Στο ίδιο πνεύμα, ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Γ. Καββαθάς, δήλωσε ανοιχτά πως «η όποια παρέμβαση της πολιτείας μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει. Υπάρχουν θέματα που συζητήσαμε σήμερα, όπως είναι οι ωριμάνσεις που θα φέρουν μια μεγάλη αύξηση στο μισθολογικό κόστος, είναι μεγάλη κουβέντα και γι' αυτό θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα συλλογικής διαπραγμάτευσης των εταίρων. Το θέμα του ΟΜΕΔ είναι ένα μεγάλο ζήτημα...».
Από κοντά και η τοποθέτηση της ΕΣΕΕ, της οποίας ο πρόεδρος, Β. Κορκίδης, παρουσίασε τις θέσεις των μεγαλεμπόρων που αντιμάχονται και τη νομοθετική επαναφορά των «ωριμάνσεων», δίνοντας πάσα στην κυβέρνηση, αλλά και βάζοντας σοβαρές ενστάσεις για την επαναφορά της λειτουργίας του ΟΜΕΔ σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς.
Σε άλλη ρότα τα εργατικά συμφέροντα
Στην πραγματικότητα και παρά τα «πλατιά χαμόγελα» και τους ύμνους στον «κοινωνικό διάλογο», οι εκπρόσωποι των εργοδοτών δεν έκαναν βήμα πίσω από τις δικές τους αξιώσεις. Το αντίθετο συνέβη. Για μια ακόμη φορά νομιμοποιήθηκαν να προβάλλουν και νέα αιτήματα σε βάρος της εργατικής τάξης. Σε αυτό το πλαίσιο γίνονται φανερές και οι ευθύνες της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, που υπήρξε διαχρονικά θαμώνας των «κοινωνικών διαλόγων», συμβάλλοντας να αναπαράγεται ο αστικός μύθος τού «όλοι μαζί θα ξεπεράσουμε την κρίση». Λες και δεν είναι το κεφάλαιο και οι καπιταλιστές που πάνε να φορτώσουν στους εργαζόμενους την ανάκαμψη της κερδοφορίας τους, όπως τους φόρτωσαν την κρίση!
Να, γιατί λέμε ότι οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να πέσουν θύματα των μεθοδεύσεων που στήνονται από την κυβέρνηση και τους εργοδότες, αλλά να οργανώσουν άμεσα την πάλη τους, διεκδικώντας από την κυβέρνηση τώρα με νόμο να επαναφέρει τον κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ ως βάση των διαπραγματεύσεων με την εργοδοσία και να αποκαταστήσει το πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Ενας τέτοιος αγώνας θα έχει προοπτική, όσο περισσότερο συνδέεται με την πάλη για ανάκτηση των απωλειών από την περίοδο της κρίσης, ξήλωμα του αντεργατικού αντιλαϊκού πλαισίου και ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
http://www.rizospastis.gr/

Δελτίο Τύπου της ΠΑΣΕΒΕ για το Πανελλαδικό Συμβούλιο - 902.gr

Δελτίο Τύπου της ΠΑΣΕΒΕ για το Πανελλαδικό Συμβούλιο - 902.gr

Σε ανακοίνωσή της η ΠΑΣΕΒΕ σχετικά με τη συνεδρίαση του Πανελλαδικού Συμβουλίου της ΠΑΣΕΒΕ, που πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή 19 Απρίλη αναφέρει: «Στη συνεδρίαση συμμετείχαν τοπικές και κλαδικές γραμματείες, πρόεδροι σωματείων, ομοσπονδιών, αυτοαπασχολούμενοι που συσπειρώνονται σε επιτροπές αγώνα. Τη συνεδρίαση παρακολούθησαν και χαιρέτισαν εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΟΓΕ και του ΜΑΣ.

Κατά τις εργασίες της συνεδρίασης:

1) Εκτιμήθηκε η συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής παρά την κυβερνητική εναλλαγή στις 25/1. Η θωράκιση και η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων δεν χωράει πλάι - πλάι με την ανάκτηση των βαρύτατων απωλειών των μικρών ΕΒΕ και αυτοαπασχολούμενων. Μόνος δρόμος η πάλη για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, η προοπτική και ενδυνάμωση της Λαϊκής Συμμαχίας.

2) Επιβεβαιώθηκαν τα βήματα που έγιναν το προηγούμενο διάστημα στη δουλειά της ΠΑΣΕΒΕ καθώς επίσης και δυσκολίες που διαπιστώνονται στην ανάπτυξη της δράσης.

3) Καθορίστηκε σαν ζήτημα πρώτης προτεραιότητας η ετοιμότητα που πρέπει να έχουν οι δυνάμεις της ΠΑΣΕΒΕ (κλαδικές και τοπικές γραμματείες, ομοσπονδίες, σωματεία, ενώσεις ΕΒΕ, επιτροπές αγώνα) μπροστά σε κάθε μορφή και περιεχόμενο που θα αποκτήσουν οι επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις.

4) Επιβεβαιώθηκαν τα μέτωπα πάλης που έχουν ήδη καταληχθεί και το αγωνιστικό διεκδικητικό πλαίσιό τους σε αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.

5) Στο κέντρο της προσοχής μας βρίσκονται τα σωματεία και οι ομοσπονδίες. Η λειτουργία τους, το πλαίσιο πάλης τους και η στόχευσή τους για ακόμη μαζικότερες διαδικασίες. Υπάρχει ανάγκη μόνιμης και σταθερής προσπάθειας για την αναλυτική ενημέρωση των αυτοαπασχολουμένων για τις εξελίξεις και τις επιπτώσεις που έχουν αυτές στη ζωή του αυτοαπασχολούμενου. Η ανάγκη για δράση και διαμόρφωση εμποδίων στην εφαρμοζόμενη φιλομονοπωλιακή, ευρωενωσιακή, κυβερνητική πολιτική.

6) Εκτιμήθηκε η δράση των συμβιβασμένων δυνάμεων του συνδικαλιστικού κινήματος, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ αλλά και ομοσπονδιών στις νέες συνθήκες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Της προσπάθειας που έχει ήδη ξεκινήσει για ακόμη μεγαλύτερη ενσωμάτωση και εκμαυλισμό του κινήματος, η προσαρμογή του κυβερνητικού συνδικαλισμού στις νέες συνθήκες. Η προσπάθεια σε τελευταία ανάλυση αποδοχής των απωλειών, με αφορμή την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Η δημιουργία κλίματος εφησυχασμού, αναμονής και ψεύτικων προσδοκιών, μιας και είναι φανερό ότι είτε στη "σύγκρουση", είτε στο "συμβιβασμό" της κυβέρνησης με τους "θεσμούς" οι αυτοαπασχολούμενοι, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι θα κληθούν να πληρώσουν ξανά.

7) Η 1η Μαΐου είναι ο πρώτος σταθμός στη δράση μας. Το Πανελλαδικό Συμβούλιο κατέληξε σε ανακοίνωση που θα τεθεί για συζήτηση σε όλα τα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος, καλώντας τους αυτοαπασχολούμενους να διαδηλώσουν την 1η Μαΐου μαζί με τις δυνάμεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος απέναντι στη βάρβαρη πολιτική που μας αφανίζει».

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

ΑΠΕΡΓΙΑ 5 ΑΠΡΙΛΗ-Διεκδικούμε: ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ

ΟΛΟΙ  στην ΑΠΕΡΓΙΑ  5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ώρα 12:30 μμ

Στο πεζόδρομο Αριστοτέλους με Τσιμισκή

Διεκδικούμε: ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ


          Υπερασπιζόμαστε την Κυριακή αργία ως την μοναδική σταθερή  ημέρα ανάπαυσης για τους εργαζόμενους,  ως τη μοναδική σταθερή ημέρα οικογενειακής-κοινωνικής  δράσης των εργαζόμενων και των αυτοαπασχολούμενων εμπόρων.
Η κατάργηση της Κυριακής αργίας είναι απαίτηση των μεγαλεμπόρων, των πολυεθνικών εταιρειών και των μονοπωλίων, εντάσσεται στις μεταρρυθμίσεις του ΟΑΣΑ που είναι η απελευθέρωση των επαγγελμάτων και της αγοράς, συνδέεται με την οδηγία της Ε.Ε. (Έκθεση Σέρκας) για την εργάσιμη εβδομάδα των 7 ημερών και των 68 ωρών.
Η κατάργηση της Κυριακής αργίας  αποτελεί κομμάτι ενός παζλ  αντιλαϊκών ρυθμίσεων, θεσμικών και άλλων, με στόχο τη μείωση του μισθού εργασίας των εργαζομένων στο εμπόριο και τις υπηρεσίες, την πιο γρήγορη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του μεγάλου κεφαλαίου στο εμπόριο και την εξαφάνιση των μικρών, στο όνομα της βελτίωσης της  «ανταγωνιστικότητας», δηλαδή στο όνομα του αδυσώπητου ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για την εξασφάλιση του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους και μεριδίου της αγοράς.
Η γιγάντωση των πολυεθνικών και ο ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων  οδηγεί παντού σε χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων και δεν επιτρέπεται να έχουμε την αυταπάτη της αναμονής της καλυτέρευσης της ζωής μας, αφού η ανάπτυξη της κερδοφορίας των επιχειρήσεων εξασφαλίζεται με την ένταση της δικής μας εκμετάλλευσης.
Η κατάργηση της Κυριακής αργίας δεν οδηγεί σε ¨τόνωση της  αγοράς¨ , δεν αυξάνει το εισόδημα εκατοντάδων απλήρωτων εμποροϋπαλλήλων, δεν ¨εξυπηρετεί τους καταναλωτές¨ που είμαστε εμείς οι υποαπασχολούμενοι, οι άνεργοι, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, που έχουμε υποστεί τη φοροληστεία, τα χαράτσια, τη δραματική μείωση του εισοδήματος μας, και δεν  δημιουργεί θέσεις εργασίας αφού χιλιάδες είναι οι άνεργοι στον κλάδο μας, όπως χιλιάδες και οι εργαζόμενοι με μερική απασχόληση, εκ περιτροπής εργασία, ωρομίσθιοι, 5μηνα προγράμματα ΕΣΠΑ, voucher.
           Ο κλάδος του εμπορίου είναι ο δεύτερος κλάδος μετά τις κατασκευές, σε απώλειες θέσεων εργασίας.
Η ευελιξία στο ωράριο εργασίας των εργαζομένων που συνδυάζεται με το απελευθερωμένο ωράριο λειτουργίας του εμπορίου και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, βάζει στο στόχαστρο πρώτα και κύρια την μητρότητα της γυναίκας εμπορουπαλλήλισσας, τον ελεύθερο χρόνο του εργαζόμενου, το αναφαίρετο δικαίωμα του για προσωπική, κοινωνική, οικογενειακή ζωή, εξαντλεί σωματικά και ψυχικά τον εργαζόμενο.  Παράλληλα μόνο δεινά έφερε και για τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς εμπόρους  που οδηγούνται στο λουκέτο κάτω από το δυσβάσταχτο ανταγωνισμό των μονοπωλίων, των επιχειρηματικών ομίλων του εμπορίου.
Η Ένωση Εμποροϋπαλλήλων  θεωρεί ότι η πάλη των εργαζομένων με αίτημα Κυριακή υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα για όλο το χρόνο είναι αναπόσπαστα δεμένη με την κατάργηση του ωρομίσθιου και της μερικής απασχόλησης  και τη μετατροπή των συμβάσεων αυτών σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, σταθερή και μόνιμη δουλειά για  όλους τους εργαζόμενους, ωράριο εργασίας για τους εργαζόμενους 40ωρο-8ωρο-5θήμερο.  Η Ένωση Εμποροϋπαλλήλων υπηρετώντας τα δίκαια αιτήματα των συναδέλφων στηρίζει  το σχέδιο της Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης που κατέθεσε η  ΔΑΣ  στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας με βασικό αίτημα την κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.

Συναδέλφισσες- συνάδελφοι
Η «αριστερή» όπως αυτοπροσδιορίζεται κυβέρνηση κάνει ξεκάθαρη τοποθέτηση ότι όχι μόνο δεν θα υλοποιήσει την νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας, αίτημα εκατοντάδων χιλιάδων εμποροϋπαλλήλων με αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων των σωματείων, αλλά αφήνει ανοικτό το δρόμο και για τις 52 Κυριακές, για τις λεγόμενες τουριστικές περιοχές, όταν τουριστική περιοχή έχει χαρακτηριστεί όλη η Ελλάδα.
Η κυβέρνηση λοιπόν δεν προβάλλει καμία αντίσταση στις απαιτήσεις της μεγαλοεργοδοσίας, παζαρεύει με τους μεγαλεμπόρους για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα αυτών και όχι για τους εμποροϋπαλλήλους που υφίστανται την εκμετάλλευση μέσα στα  καταστήματα.
Από τα συνθήματα και τις κούφιες φράσεις της για κατάργηση της λειτουργίας των καταστημάτων τις πρώτες μέρες ανάληψης της κυβέρνησης, τώρα όχι μόνο τα μαζεύει, όχι μόνο δεν καταργεί το νόμο που επιτρέπει τη λειτουργία των καταστημάτων 7 Κυριακές το χρόνο οι οποίες στην πορεία έγιναν 8 (28 Δεκέμβρη 2014) , αλλά ανοίγει συζήτηση να παραμένουν ανοικτά τα καταστήματα ίσως και για τις υπόλοιπες Κυριακές το χρόνο.

Συναδέλφισσες- Συνάδελφοι 
Σας καλούμε  να σκεφτείτε  τι χάσαμε τα προηγούμενα χρόνια (μισθούς, επιδόματα, όρια συνταξιοδότησης,  αποζημιώσεις, σταθερό ωράριο, Κυριακές) καθώς οι περισσότεροι από μας  πορευόμασταν  με την παραίνεση της εργοδοσίας αλλά και πολιτικών απόψεων  που έλεγαν:  «μακριά από τα σωματεία», «μη διαμαρτύρεσαι,  κάνε τον καλό και δεν θα χάσεις», «κοίτα τη δουλίτσα σου», «τι σε νοιάζει για τους άλλους», «ψήφισε εμάς και θα διορθώσουμε την κατάσταση», και  άλλα…  να ξεπεράσετε το φόβο και τον εκβιασμό της ανεργίας  και της εξαθλίωσης.
να  πάρετε την υπόθεση των δικαιωμάτων σας στα χέρια σας   και με τη συμμετοχή  στο σωματείο να διεκδικήσουμε:
Κυριακή υποχρεωτική αργία για όλο το χρόνο, για όλα τα καταστήματα με νόμο από την κυβέρνηση. 
8ωρο 5ημερο 40ωρο με μόνιμη και  σταθερή εργασία.
Κατάργηση των νόμων και των διατάξεων που απελευθερώνουν το ωράριο.
Κατάργηση της μερικής απασχόλησης, του ωρομίσθιου, των συμβάσεων 
ορισμένου χρόνου και όλων των ελαστικών μορφών εργασίας και μετατροπής τους σε 8ωρες συμβάσεις αορίστου χρόνου.
Υπογραφή κλαδικής σύμβασης με κατώτερο βασικό μισθό 920 ευρώ.
ΟΛΟΙ  στην ΑΠΕΡΓΙΑ  5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ώρα 12:30 μμ
Στο πεζόδρομο Αριστοτέλους με Τσιμισκή

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

ΑΣΓΜΕ: Συνεχίζεται η φοροεπιδρομή και τα πρόστιμα της εφορίας προς τους Συλλόγους Γονέων - 902.gr

ΑΣΓΜΕ: Συνεχίζεται η φοροεπιδρομή και τα πρόστιμα της εφορίας προς τους Συλλόγους Γονέων - 902.gr

Το θέμα της συνεχιζόμενης φοροεπιδρομής και των προστίμων της εφορίας προς τους Συλλόγους Γονέων, επαναφέρει με επιστολή της προς την αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Ν. Βαλαβάνη η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ).

Συγκεκριμένα, αναφέρει:

«Τη χρονιά που πέρασε γίναμε αποδέκτες δεκάδων καταγγελιών για πρόστιμα από τις κατά τόπους ΔΟΥ προς τους συλλόγους γονέων σε όλη την Ελλάδα, όχι μόνο σε εκείνους που είχαν ΑΦΜ και δεν υπέβαλαν φορολογική δήλωση, αλλά και σε εκείνους που δεν είχαν αποκτήσει ως τώρα ΑΦΜ με αναδρομική μάλιστα ισχύ από το έτος ίδρυσής τους.

Σε πολλές περιπτώσεις δε τα πρόστιμα ανέρχονται σε χιλιάδες ευρώ (λόγω της αναδρομικότητας) και έχει σαν αποτέλεσμα πολλοί σύλλογοι να μην λειτουργούν ή τα νεοεκλεγμένα όργανα να αρνούνται να αποδεχτούν τη μεταφορά του ΑΦΜ στο όνομά τους, αφού αυτό συνδέεται με το προσωπικό ΑΦΜ του εκάστοτε προέδρου.

Οι σύλλογοι γονέων ως νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, η λειτουργία των οποίων διέπεται από ειδική νομοθεσία και διατάξεις, λειτουργούν με την εθελοντική προσφορά των γονιών των μαθητών σε βάρος του ελεύθερου και προσωπικού χρόνου τους, με αποκλειστικά έσοδα τις χρονιάτικες συνδρομές των μελών που στις περισσότερες περιπτώσεις αγγίζει το ποσό των 5 ευρώ/χρόνο.

O σκοπός λειτουργίας τους, όπως αυτός περιγράφεται στα περισσότερα καταστατικά, είναι η υπεράσπιση των μορφωτικών δικαιωμάτων όλων των μαθητών, η διασφάλιση της αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν παιδείας, η προαγωγή των αξιών της εθνικής ανεξαρτησίας, δημοκρατίας και της ελευθερίας, η στήριξη της ερασιτεχνικής πρωτοβουλίας και η ανάδειξη του λαϊκού πολιτισμού μέσα από δραστηριότητές, εκδηλώσεις παρεμβάσεις.

Σύμφωνα με το ν. 1566/85 και το ν. 2621/98, τα όργανα του γονεϊκού κινήματος είναι θεσμικοί φορείς της εκπαίδευσης με αντιπροσώπευση στα όργανα που προβλέπονται από τη νομοθεσία (συμβούλια σχολικής κοινότητας, σχολικά συμβούλια, ΔΕΠ, Σχολικές Επιτροπές, ΕΣΥΠ, Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης).

Όπου μάλιστα δε λειτουργούν τέτοια όργανα αυτά συστήνονται -σύμφωνα με το νόμο- με πρωτοβουλία των διευθυντών της οικείας σχολικής μονάδας, Δήμων και του υπουργείου.

Η φοροεπιδρομή και τα πρόστιμα προς το οργανωμένο κίνημα των γονιών, που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια, κατά την άποψη μας δεν είναι τυχαία, αποτελεί κομμάτι του νέου σχολείου της αποκέντρωσης, της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και της προσπάθειας χειραγώγησης του κινήματος από τις τοπικές διοικήσεις.

Στα πλαίσια της "συμμετοχικότητας", του "εθελοντισμού", του κοινωνικού εταιρισμού και της αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων βασικών τομέων του κράτους σε τοπικό επίπεδο, έχει διαμορφωθεί το νομικό πλαίσιο για να αναλάβουν οι σύλλογοι γονέων την ευθύνη για τη χρηματοδότηση του σχολείου, την εξεύρεση χορηγών επενδυτών, να αναλάβουν επίσης την καθαριότητα, τη φύλαξη, το βάψιμο ή τη συντήρηση των κτιρίων ακόμα και να συμβάλουν στη διαμόρφωση ενός μέρους του προγράμματος σπουδών της κάθε σχολικής μονάδας.

Από την άλλη ο "Καλλικράτης" προβλέπει τον έλεγχο και την εποπτεία των συλλόγων γονέων, δηλαδή οι δήμοι που δεν μπορούν να δώσουν χρήματα ούτε για τα αναγκαία, μπορούν να ελέγχουν τους συλλόγους στο κατά πόσο συμβάλουν ή παίρνουν την ευθύνη για να στηρίξουν οικονομικά τη "δημόσια εκπαίδευση" που όμως σύμφωνα με την παρ. 16 του Συντάγματος πρέπει να παρέχεται δωρεάν σε όλους.

Σήμερα, όπως εξελίσσονται τα πράγματα είναι φανερή η στόχευση των μέτρων και οι σκοποί απέναντι στο κίνημά μας. Δεν θέλουν το κίνημα των γονιών στα πόδια τους, θέλουν εκπροσώπους που θα βάζουν πλάτη "με το αζημίωτο" (αφού θα έχουν κίνητρα για να συμμετέχουν στις σχολικές επιτροπές και στα σχολικά συμβούλια κι όπου αλλού) για να περνούν τα σχέδια και οι αποφάσεις τους. Που θα έχουν μια καλή κουβέντα να πουν για τις προθέσεις της κάθε κυβέρνησης και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Εκτιμούμε πως η προσπάθεια που γίνεται να εξισωθούν οι σύλλογοι γονέων, με κάθε είδους νομικά πρόσωπα θρησκευτικού, φιλανθρωπικού, εθνικού, αθλητικού χαρακτήρα ακόμα και ΜΚΟ, εντάσσεται στη λογική της ενσωμάτωσης και της συνευθύνης από τη μια και στη λογική της διάλυσης του αγωνιστικά προσανατολισμένου κινήματος από την άλλη.

Γιατί ποιος γονιός θα θελήσει να δραστηριοποιηθεί στο σύλλογο του σχολείου του παιδιού του, πολύ περισσότερο να εκλεγεί στο ΔΣ, όταν γνωρίζει πολύ καλά πως κάθε χρόνο θα έχει δοσοληψίες με την εφορία; Ποιος γονιός θα θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος όταν αυτός είναι υπόλογος απέναντι στο νόμο για παραλήψεις άλλων διοικήσεων; Ποιος γονιός στις σημερινές συνθήκες της γενικευμένης φοροεπιδρομής θα θελήσει να συνδέσει το οικογενειακό ΑΦΜ με το ΑΦΜ του συλλόγου γνωρίζοντας μάλιστα πως αυτό μπορεί να τον ακολουθεί εφ’ όρου ζωής;

Γι' αυτό καλούμε την κυβέρνηση

Να πάρει άμεσα μέτρα με εγκύκλιο που θα αποσταλεί σε όλες τις ΔOY για τη διαγραφή όλων των προστίμων προς τους Συλλόγους γονέων.

Να πάρει άμεσα πρωτοβουλία με νομοθετική ρύθμιση:

Για τη μη υποχρεωτικότητα υποβολής φορολογικής δήλωσης από τους Συλλόγους γονέων.

Για την εξαίρεση των Συλλόγων Γονέων από την υποχρέωση απόκτησης ΑΦΜ.

Να δοθεί η δυνατότητα σε όσους Συλλόγους το επιθυμούν να επιστρέψουν - καταθέσουν το υπάρχον ΑΦΜ στις ΔΟΥ.


Δεν θα επιτρέψουμε να περάσει η προσπάθεια διάλυσης και χειραγώγησης του οργανωμένου γονεϊκού κινήματος, οι σύλλογοι γονέων δεν είναι ούτε εταιρείες ούτε ΜΚΟ και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να παίξουν το ρόλο της "παραδουλεύτρας" που θα καλύπτει με πασαλείμματα τα όποια κενά του δημόσιου σχολείου. Ο ρόλος των Συλλόγων είναι διεκδικητικός, συντονιστικός, οργανωτικός που θα αναδεικνύει τα προβλήματα και θα μπαίνει μπροστά στον αγώνα για την επίλυσή τους».